Het Stadslab doet dienst als atelier- en expositieruimte voor nieuw of beginnend creatief talent, kunstenaars en creatieve ondernemers en geldt ook als creatieve broedplaats en springplank naar cultureel ondernemerschap. Vanaf 1 januari 2008 zal de nieuw opgerichte stichting Kunst & Zo het pand beheren als 'centrum voor creatieve projecten en kunstculturele activiteiten'. Naast exposities zal de stichting het komend jaar als klein cultuurpodium een breder kunstcultureel programma aanbieden met exposities, alternatieve concerten, jazzsessies, lezingen, workshops, themabijeenkomsten en literaire avonden. Het Stadslab is niet alleen een ontmoetingsplek voor creatieve makers en cultuurliefhebbers maar zal als nieuwe beweging streven naar samenwerking tussen creatieve ondernemers, het bedrijfsleven, onderwijs en overheid.

Ken Vandermark, spraakmakend rietblazer uit Chicago, vormde eerder al een trio met de pianist en bassist van de Zweeds-Noorse New Wave Jazzband Atomic. Aanleiding in 2010 voor een Europese tournee waarin zowel Vandermarks 5 als het voltallige Atomic samen op het podium staan. Bijzonder! Zowel de Amerikaanse als de Scandinavische band bestaan uit niets dan muzikale goochelaars. Trendzetters die op vrijzinnige wijze en met grote zeggingskracht elementen uit de jazzgeschiedenis weten om te bouwen tot muziek van nu. Met: Fredrik Ljungkvist [saxofoon], Magnus Broo [trompet], Havard Wiik [piano], Ingebrigt Haker Flaten [bas], Paal Nilssen-Love [drums], Ken Vandermark ? baritonsax, klarinet], Dave Rempis [saxofoons], Fred Lonberg-Holm [cello & elektronica], Kent Kessler [bas], Tim Daisy [drums] Flux-S Flux/S is een internationaal kunstenfestival dat plaatsvindt op het voormalige Phillips-terrein Strijp-S in Eindhoven, dat de komende jaren zal transformeren tot het nieuwe culturele hart van Eindhoven. In Flux/S ? Drafts Establishing Future presenteren de uitgenodigde kunstenaars alternatieve benaderingen: feitelijke en fantastische structuren en modellen, en onverwachte tegenstellingen, correlaties en invloeden. Axesjazzpower werkt ook dit jaar weer samen met het Flux-S festival!.

Met de serie Go'GHead koppelt axesjazzpower jonge veelbelovende muzikanten uit het rockcircuit aan door de wol geverfde improvisatoren. Younes Riad, Eindhovenaar van deels Marokkaanse komaf studeert tegenwoordig n Den Haag, maar begon zijn loopbaan bij muzikantenvereniging Paraplu. Hij stelde voor deze Go'Head een groep samen met eigenzinnige musici: Ad Peijnenburg, die met musici van New York tot Tokyo samenwerkt, Hanneke van de Boomen, zijn voormalige docente met wie hij een duo vormt, Beukorkest initiator Rik van Iersel en BluntAxe'er Edward Capel. Younes leverde het basismateriaal aan voor deze groep en daagde zijn bandleden uit hiermee aan de slag te gaan. Met: Ad Peijnenburg [rietinstrumenten], Edward Capel [saxen en altklarinet], Hanneke van den Boomen [fluit], Rik van Iersel [drums] en Younes Riad [elektronica]

De Duitser Achim Kaufmann woont al meerdere jaren in Amsterdam waar hij goed is ingebed in de vrijzinnige jazzscene. Hij werkte veel samen met o.a. Michael Moore en Han Bennink. In 2008 bracht hij een cd uit waarop hij samenspeelde met de IJslandse bassist Valdi Kolli en de ijzersterke Amerikaanse slagwerker Jim Black. In deze tournee treden ze voornamelijk op de op de grote Duitse podia en doen in Nederland naast het BIMhuis alleen Eindhoven aan. ?The music this trio plays is the opposite of harmless. It is music that is excitingly intense, expressive, and shimmering with kaleidoscopic complexity. It is piano trio music that is both highly complex and intensely sensual in which the composition plays a central roll, a music that ? goes its own way?. Met: Achim Kaufmann [piano], Valdi Kolli [bas] en Jim Black [drums].

Gumbo is zo'n typisch New Orleans gerecht: Veel verschillende ingrediënten, allemaal vers, op smaak gebracht met allerlei heerlijke kruiden, maar vooral 'Hot and Spicey'! En dat is nu precies de muziek van Joep Peeters en zijn quartet. Ingrediënten uit de honderdjarige jazz-keuken, flink door elkaar geroerd en in een krachtige swingbouillon gereserveerd door chefkok Joep en zijn swingbrigade. Smakelijk eten, enjoy your meal, bon appétit, let the good times roll!

Maandag 4 oktober 2010, 21.00 uur jazzpower @ cafe Wilhelmina Christy Doran's Bunter Hund

Recensie door Joachim Kühn: As it is the case with the music of all excellent musicians, it does not suffice to listen to an album once in order to grasp all musical details such as movement, interactive communication or sequences of tones. Neither is one able to appreciate extraordinary and universally reflected compositional concepts all at once. What is unusual about this band? The impression arises that the ensemble is so intimately linked, literally seeming to breathe synchronically. All solo parts are filled with unexpected phrases, notes, articulatory expression and dynamics. And after all, that's what a true improvisation is all about. These three musicians are playing jazz music at a most sophisticated level, and they are all gifted with a great deal of musicality and instrumental sensitivity. In addition, they seem to have a vision regarding sound, compositional and improvisational structure. This is indeed music of our times. As a matter of fact, this album encourages the implied listener to undertake a journey into his innermost self because these young musicians happen to have depth. It is thus highly advisable to listen to it several times, as one may thus be able to discover many an artistic context. This music equally appeals to the heart and the mind. And this simply is a super album. ? Met: Philipp Gropper (tenorsaxofoon, sopraansaxofon], Christian Lillinger [drums] Ronny Graupe [7-snarige gitaar]

Grenzen oprekken en onbekende gebieden betreden: de kick die dat geeft is wat Nynke Laverman drijft tot haar muziek. Zo stond Nynke Laverman aan de wieg van de Friese fado, gaf ze een geheel eigen draai aan de Mexicaanse volksmuziek en trok ze vervolgens naar de uitgestrekte vlaktes van Mongolië. Daar leefde zij bij een nomadenfamilie, een avontuur dat een vruchtbare inspiratiebron bleek voor haar derde album ?Nomade?. ?Een adembenemend mooi album met zeer veel fraaie verrassingen. Zeer gevarieerd en zeer, zeer mooi.? (MOORS magazine)

Abstract, virtuoos, minimal, gestructureerd hedendaags, ritmisch complex! Craig Taborn, improvisator op piano en synthesizer, is een van de meest veelzijdige Amerikaanse jazzmusici van zijn generatie. Hij speelde in de afgelopen tien jaar op meer dan vijftig platen. Moderne jazz met James Carter, Dave Douglas, David Binney, Chris Potter; techno-crossover met Detroit-DJ Carl Craig en avontuurlijke vrijere improvisatiemuziek met Tim Berne. Al deze richtingen, maar ook traditionele muziek uit Afrika, Indonesië en de Cariben, komen terug tijdens optredens met zijn trio. Samen met drummer Gerald Cleaver en bassist Thomas Morgan weet hij de luisteraar mee te slepen op een fascinerende, complex ritmische magical mystery tour. Met: Craig Taborn [piano], Gerald Cleaver [drums] en Thomas Morgan [bas].

Sun Ra?s Arkestra, Misha Mengelberg en het ICP zijn belangrijke inspiratiebronnen. ?Speels maar niet kinderachtig, vrij maar niet gratuit?

Met deze band gaat de Oude Stijl Jazzclub Zuid Limburg haar dertigjarig bestaan vieren. Een formatie waarbij de muzikanten zeker al dertig jaar met New Orleans Jazz in Revival stijl bekend zijn. Brian Carrick leerde klarinet spelen in de 60-er jaren Zijn grote voorbeeld was George Lewis waarmee hij niet alleen correspondeerde maar hij bezocht hem regelmatig in New Orleans en kreeg daar vele muzikale adviezen. Na zijn dood kreeg Brian de klarinet van George Lewis waarop hij nu nog speelt. Stu Morrison is de banjospeler voor deze avond. Hij speelde in wereldberoemde bands van o.a. Chris Barber en Ken Kolyer. Deze zeventigjarige Londenaar is niet alleen geweldig in de begeleiding maar vooral in zijn solo?s . Peter Wright op trompet is al enkele jaren actief in de band van Brian met mooi en goed trompetspel vooral in de Revival stijl. De band wordt gecompleteerd door muzikanten die in de traditionele jazz in Nederland geen onbekenden zijn, zoals Ben Busscher trombone, Ad van Beerendonk bas en Cees Hoogkamer drums.

Zilveren Harp winnaar Typhoon heeft samen met Nederlands bekendste jazzformatie New Cool Collective de handen ineen geslagen, met als tastbaar resultaat een gezamenlijke EP getiteld 'Chocolade'. Beide acts staan bekend om hun geweldige live-optredens, dus met Typhoon én New Cool Collective met frontman Benjamin Herman op een podium is het dubbel feest! Het gezamelijke optreden in Paradiso werd door de verschillende media een ?legendarische avond? genoemd en het optreden op Noorderslag 2010 werd door 3voor12 beloond met een 9,5.

Het Gentse Brick quartet valt niet onder één enkele noemer te plaatsen. Een eigenzinnig kwartet dat muzikaal vele horizonten afspeurt en een poëtische muzikale taal creëert vanuit zijn veelzijdigheid en intuïtieve werkwijze. Brick quartet brengt een set van eigen composities en improvisaties, vol van contrasten maar steeds rijkelijk resonerend. Hun groepsgeluid houdt het midden tussen een kamermuziekensemble en een jazzcombo en beide vormen worden dynamisch geëxploreerd. Elke compositie krijgt een eigen verhaallijn en balanceert op het spanningsveld tussen jazz en klassiek, impro en songwriting. Het resultaat is energieke muziek met een filmisch karakter, nu eens rumoerig, dan weer melancholisch, met steeds veel ruimte voor individuele en collectieve improvisatie. Met: Ben Sluijs [altsax, fluit], Mathias Van de Wiele [gitaar, compositie], Lode Vercampt [cello, compositie] en Dimitri Simoen [drums].

Wende werd groot met Franse chansons, maar verraste vorig jaar met ?No 9?, een Engelstalig album vol pop, rock en blues, waarvoor ze zelf alle nummers schreef. In haar nieuwe theaterprogramma bundelt ze alle nieuwe ervaringen, maar doet ze vooral waar ze goed in is: het zingen van aangrijpende, felle en vurige liedjes, in de rug gedekt door een grootse band.

Het geluid wordt gekenmerkt door een bijzondere combinatie van orkestrale muziek, lounge jazz en soul; de weelderige orkestraties van multi-instrumentalist Dickon Hinchliffe en de rokerige bariton van zanger Stuart A. Staples zijn typerend voor de band. De band heeft een breed scala aan instrumenten: Electrische gitaar, Rhodes piano, klokkenspel, vibrafoon, viool, trompet, trombone, klarinet, fagot, Hammond orgel en nog veel meer zijn prominent gebruikt in de muziek van Tindersticks.

?Wow that cat can play!? reageerde Wayne Horvitz toen hij Vloeimans hoorde spelen op het Berlijns Jazz Festival. Een ambitie om samen te spelen was geboren. Vloeimans is Nederlands meest gevierde trompettist. Horvitz is een grootheid in de internationale jazz scene: onder meer bekend als toetsenist van Naked City, de band waar ook John Zorn, Bill Frisell en Joey Baron deel van uitmaakten. Als componist schreeft Horwitz werk voor onder meer Kronos Quartet en The Seattle Chamber Players.

Izaline Calister leverde in 2009 met ?Speransa? een zomers en met een Edison bekroond album af, waarop traditionele Curaçaose muziek samenvalt met jazz en Afro-Caribische invloeden. Voor haar theaterconcert laat zij enkele van haar Papiamentstalige liedjes vertalen in het Engels en Nederlands, ook brengt zij nummers van onder meer Gershwin, Belafonte en Makeba én natuurlijk van het bekroonde ?Speransa?.

Het Rotterdam Jazz Orchestra is altijd op zoek naar hedendaagse, opvallende muzikale uitdagingen. De nadruk ligt op het spelen van speciaal voor en door RJO geschreven muziek en dat valt in ?Op het lijf geschreven? allemaal samen. Na de pauze grijpt het RJO terug op de klassieker ?Speak No Evil? van Wayne Shorter. Het bekroonde album inspireerde orkestleider Johan Plomp tot nieuwe arrangementen. Gastsolist Yuri Honing deelt zijn voorliefde voor inspirerende ontmoetingen met pop, klassieke, Arabische en elektronische muziek met het RJO. Voor de saxofonist, die de muziek van Shorter als geen ander kent, is dit concert het ideale podium om zijn fenomenale talent te laten horen.

Uniek. We gebruiken het woord niet snel, maar áls we het doen dan graag voor stemkunstenares en zangeres Greetje Bijma. In 2008 vierde zangeres Greetje Bijma haar 25-jarig artiestenjubileum in het Amsterdamse BIMhuis. Een van de hoogtepunten was haar optreden met een ensemble rond pianist Michiel Braam. ?De top van de Nederlandse geïmproviseerde muziek stijgt met Bijma als katalysator ver boven zichzelf uit?, schreef Trouw. ?Autumn Sounds? móest er dus wel komen. Voorzien van gloednieuw repertoire en zonder setlist maken Bijma en Braam er een bijzondere muzikale belevenis van.

Tijdens het ?Advisory Board of the Starbucks International Jazzfestival ? waren er mooie woorden voor deze band. One of the hottest Young New Orleans bands in Europe. Deze band zette haar eerste stappen in Essen bij een groepje scholieren dat graag jazz wilde spelen. In 1996 ontstond de huidige Line-up van de band. Het repertoire werd gezocht in de jazz van de jaren 20 en 30. Vandaar HOT JAZZ. De muzikanten speelden met veel succes op festivals in Engeland, Spanje, Frankrijk en België. In Nederland waren ze te gast op de festivals in Domburg en Enkhuizen. Ter gelegenheid van hun vijftienjarig bestaan in 2008 maakte de band een trip naar New Orleans waar ze te horen waren op het 25th French Quarter Jazz Festival. De muziek die ze spelen is van King Oliver, ?Jelly Rol? Morton, George Lewis en Duck Ellington. Zelfs Sydney Bechet, en wie kent hem niet Leroy Jones met Carnival?s In Town, komt in het programma voor. Een band die wil bewijzen dat ook jazzers op jonge leeftijd de New Orleans Jazz weten te waarderen.

Popliefhebbers kennen Iain Matthews van de Britse folkrockgroep Fairport Convention en de hit ?Woodstock? met zijn band Southern Comfort. En Matthews is ?still going strong?. Zo verscheen in 2008 het op jazz geïnspireerde album ?Joy Mining? en nam hij met pianist Egbert Derix de prachtige live-cd/dvd ?Afterwords? op. Tijdens dit theaterconcert brengen Iain Matthews & Searing Quartet zowel oud als nieuw werk.

Met deze Engelse formatie gaan we het jaar 2010 afsluiten. Deze band bestaat uit muzikanten met een jarenlange jazzervaring. Alleen de drummer Stuart Smith, achttien jaar, is een jonkie in dit gezelschap, die vanaf het begin van zijn drumactiviteiten de tournees van de band meemaakt. De leider Martin Bennett op piano, vertolkt vanaf 1966 in Europa de New Orleans jazz op een waardige manier, en is groot geworden in deze jazzscene. Howard Murray: is een zeer getalenteerde rietblazer uit de Manchester scene met stevige solo?s op tenorsax. John Finch op trombone uit de omgeving van Londen is al veertig jaar actief bij verschillende jazzbands en spreekt met zijn instrument met zoete solo?s een verstaanbare muzikale taal. Bassist Roscoe Birchmore is een drijvende kracht in deze ritmesectie, een professionele goochelaar op zijn instrument. Chez Chesterman een zeer spontane en spannende trompettist uit de periode Monty Sunshine en Dick Charlesworth. Deze band is een leuke opwarmer voor de komende feestdagen.

Met haar warme timbre en persoonlijkheid en zijn energieke, dynamische pianospel zullen Peter en Nancy, samen met hun bassist Henry Cleophas, het publiek trakteren op een paar fijne uren in het theater. Al meer dan tien jaar zijn Peter en Nancy samen te zien en te horen. Ze zijn als geen ander op elkaar ingespeeld en staan met een aanstekelijk enthousiasme op het podium. Swingende jazzstandards, schitterende luisterliedjes van o.a. Toon Hermans en Jacques Brell en een aantal mooie jazzy popsongs staan op het programma.

Ieder jaar organiseert de Vereniging van Jazz? en improvisatiemuziek podia (VIP) een tournee waarbinnen jong talent met een interessant repertoire aan het Nederlandse publiek voorstelt. Om de twee jaar is de winnaar van de Dutch Jazz Competiton automatisch opgenomen in de tournee. De programmeurs van de podia wijzen daarnaast ook een kandidaat aan. Dat resulteert in 2011 in een dubbelprogramma met; Het Castel/van Damme Quartet (winnaar van de Dutch Jazz Competion) en een groep onder leiding van bassist Clemens van der Feen De jury, met de New Yorkse tenorsaxofonist Eric Alexander, bassist Hein Van de Geyn en saxofonist Jasper Blom in de gelederen, vond de vier finalisten gewaagd aan elkaar, maar verkoos na lang beraad het Castel/Van Damme Kwartet op grond van het 'voortreffelijke samenspel, de goede solisten en het brede jazzspectrum wat ze met hun originele composities weten aan te boren'. De eerste prijs bestaat uit: een cd-opname, een tournee langs Nederlandse podia, een optreden tijdens North Sea Jazz 2011 en deelname aan de voorronde van de European Jazz Competition. Jasper van Damme, saxofonist van het kwartet, won tijdens de halve finale ook al de NORMA Prijs Beste Solist 2010. Juryrapport: Jasper weet op voortdurend hoog niveau met grote intensiteit een eigen verhaal te vertellen.

Basily speelt op hoog niveau Gipsy Jazz en combineert deze muziekstijl met Zuid Europese- en flamenco-invloeden. Deze combinatie maakt dat Basily een heel eigen en bovenal warm geluid kent. Hun genialiteit brengt hen door heel Europa op de grote podia en festivals. Zo stonden ze maar liefst vijf maal op het North Sea Jazz Festival. Onlangs nog verraste Basily de pers door op de verjaardag van Ron Wood (The Rolling Stones) te spelen. Jawel, ook The Rolling Stones kunnen tot hun fanbase worden gerekend!

Baraná is de naam van een bijzondere band die steeds van samenstelling wisselt. De groep draait om de Turks-Nederlandse multi-instrumentalist Behsat Üvez en de Nederlandse saxofonist en klarinettist Steven Kamperman. Hun muzikale samenwerking leverde al een flink aantal prachtige concertreeksen en cd's op, maar ze worden nog steeds beter en avontuurlijker. Ühvez zingt gedrevener dan ooit en ook Kamperman lijkt alle remmen los te gooien terwijl het groepsgeluid altijd centraal blijft staan. De wereldfusie die hier door de samensmelting van Turkse en Nederlandse muzikale wortels ontstaat is zonder meer uniek te noemen, mede door de open vormen en het hoge improgehalte. Met: Behsat Üvez [zang en meer], Steven Kamperman [klarinetten], Bart Lelivelt [acc], Meinrad Kneer [bas] en Sebastian Demydzcuk [dr].

Wederom vier prachtmuzikanten uit NYC. In Anti-House staan twee vrouwelijke instrumentalisten op het voorplecht. Ze hebben allebei hun positie in de New Yorkse experimentele jazzscene, traditioneel toch een herenbolwerk, meer dan verdiend. De muziek die Laubrock voor deze band schreef is een wonderbaarlijke mix van stijlvormen: van swing tot free tot fusion. De ingrediënten zijn bovendien niet zuiver op de graat. Het geheel is desalniettemin erg smakelijk en in balans. Halvorson wordt door collega's als een van de beste hedendaagse gitaristes beschouwd. Laubrock doet daar zeker niet voor onder. Ze worden bijgestaan door slagwerker Tom Rainey en bassist John Hébert, ook topmusici! All about Jazz schreef over hun cd: "Anti-House is Laubrock's most all-round satisfying album to date, a cascade of gritty beauty ...". Met: Ingrid Laubrock [saxen], Mary Halvorson [gitaar], John Hebert [contrabas] en Tom Rainey [drums]

In 1977 ontstond de band uit medewerkers van het Aerodynamisch Instituut van de RWTH Aken die een bijzondere belangstelling hadden in de New Orleans Jazz, de SUN LANE LIMITED JAZZ BAND. De zeven muzikanten zijn fanatieke aanhangers van deze oorspronkelijke jazzvorm. Zij hebben inmiddels een eigen sound ontwikkeld die het publiek bijzonder aanspreekt. Met minimale veranderingen in de bezetting speelt de band al jaren niet alleen in de Euregio maar zijn ze in de verschillende jazzclubs in Duitsland, België, Frankrijk, Zwitserland en natuurlijk Nederland graag geziene gasten. De optredens tijdens het Ascona Jazz Festival waren een must voor deze band. Door de goede contacten die de SUN LANE LTD JAZZ BAND heeft opgebouwd waren er uitzendingen van de band bij WDR, ARD en ZDF. Het is een genoegen om deze band weer in ons midden te hebben. Deze Akense formatie presenteert zich op zaterdag 29 januari 2011 in het Partycenter Amicitia aan de Markt te Hoensbroek, aanvang 20.30 uur.

De muzikale taal van Marco Benevento is van deze tijd. De Los Angeles Times roemde hem "?artist to watch". Omdat hij kakementen doet openvallen en wenkbrauwen laat fronsen. Omdat hij geen enkele genrebeperking hanteert, kitsch kunstig naar zijn hand zet en ?naar eigen zeggen- zich toespitst op het muzikaal 'vangen' van stemmingen. In zijn soloconcert combineert hij de concertvleugel met bewerkte speelgoedgeluiden en elektronische effecten. Tijdens het experimenteren daarmee merkte hij dat er regelmatig surrealistisch David Lynch-achtig sferen ontstonden. De luisteraar hoeft bij hem niet bang te zijn voor oeverloos gefreak; diep in zijn hart is hij een popmuzikant voor wie melodie van het grootste belang is. En dan nog het liefst een melodie die je binnen tien seconden bij de kladden grijpt.

Er lijkt geen eind te komen aan de zegetocht van Gare du Nord. De albums ?Sex ?n Jazz? en ?Love For Lunch? leverden eremetaal op en overal waar de groep speelt zijn de zalen vol en is de stemming goed. Wat wilt u ook: de sensuele muziek en de zwoele stem van Dorona Alberti zijn al pure verleiding. Tijdens dit concert hoort u naast de bekende hits ook nummers van het binnenkort te verschijnen album ?You Make Me Feel So Good?. Laat u dus verleiden tot een theaterconcert waarbij u wordt gekieteld van uw trommelvlies, via de onderbuik tot aan uw voeten.

De carrière van Kim Hoorweg heeft veel weg van een komeet. Haar debuut-cd ?Kim is Back? verscheen drie jaar geleden bij het befaamde jazzlabel Verve en vorig jaar zag opvolger ?My Recipe For A Happy Life? het daglicht. Daarop maakt ze een flinke swing van traditionele jazz naar hippe, moderne funky grooves en tekent ze bovendien zelf voor het gros van de composities. Bovendien ze is pas zeventien! Ondertussen speelde ze ook al op North Sea Jazz en bij Paul de Leeuw. Hoorweg beschikt over een puike eigen band met toonaangevende jazzcats. Zo jong als ze is, kent ze het recept voor een gelukkig leven.

De Duitse saxofonist Frank Gratkowski richtte 15 jaar geleden zijn trio op met de Amerikaan Gerry Hemingway op drums en bassist Dieter Manderscheid. Door een paar jaar later ook de Nederlandse trombonist Wolter Wierbos hierbij te betrekken gaf hij vorm aan zijn wens om traditionele rolverdelingen in jazzmuziek nog beter te omzeilen. Alle musici, ook hijzelf, zijn voor hem gelijkwaardig en moeten intuïtief hun functie kunnen aanpassen aan spontaan optredende muzikale invallen: opgaan in het collectief, dienstbaar begeleidend of het voortouw nemend. En dat in een mum van tijd en vlijmscherp doeltreffend. De staat van dienst van deze vier heren is enorm. Met: Frank Gratkowski [saxofoon], Dieter Manderscheid [bas], Gerry Hemingway [drums] en Wolter Wierbos [trombone]

'Verdes Anos? betekent in het Portugees ?jonge jaren? en in dit theaterconcert keren de broers dan ook terug naar hun prille jeugd, voordat ze met hun ouders naar het noorden emigreerden. Ze waren nog klein, maar ze zogen de Portugese muziek onbewust op en de eeuwenoude tradities liggen diep in hun harten verankerd. Naast bekende fado?s als ?Casa Portuguesa? en ?Barco Negro? speelt het duo ook nummers die minder bekend zijn bij het grote publiek, maar daarom niet minder mooi.

Lumisokea speelt geïmproviseerde elektronisch muziek. Op het podium, door twee musici van vlees en bloed, ontstaat het materiaal. Het is bij hen dus geen kwestie van lukraak combineren van voorbereide samples. Andrea Taeggi [Italië] en Koenraad Ecker [België] communiceren intens op het podium. Zij worden daarbij bijna een creatief brein, sterk improviserend, met veel aandacht voor detail en structuur. Hun muziek is een combinatie van minimalistische klankbouwsels en meeslepende ritmes. Met: Andrea Taeggi [momomachine] en Koenraad Ecker [laptop]

Wederom een nieuwe lichting Berlijnse jazzmusici op bezoek in café Wilhelmina! De 29-jarige saxofonist Slavin werkte regelmatig samen met Rudi Mahall en met Kenny Wheeler die achtereenvolgens zijn vader en opa zouden kunnen zijn. Hun invloeden zijn vruchtbaar gebleken. Slavin kent zijn chops, maar zet ze lekker recalcitrant naar zijn hand. Zijn stukken zijn creatief en goed; in de basis freefunk in Chicago-stijl, maar dan doorspekt met alles wat hem bevalt. Zijn kwintet is een verzameling van de beste jonge musici die momenteel in Berlijn rondlopen. Met Wanja Slavin (saxofoon, klarinet), Johannes Lauer (trombone), Ronny Graupe (gitaar), Robert Landfermann (bas) en Christian Lillinger (drums)

Op 4 januari 2009 bestond de Storyville Jassband 50 jaar. Die gebeurtenis is gevierd met een zeer succesvol Jubileumconcert waarbij Chris Barber optrad als gast. De pers schreef hierover ?Chris Barber en de Storyville Jassband blijkt een prima combinatie?. Het gebeurt niet vaak dat een jazzband de 50 jaar volmaakt. Het pleit voor het enthousiasme waarmee de bandleden hun muziek altijd hebben benaderd. Want niét de commerciële oogmerken waren al die jaren de drijvende kracht, maar de drang om goede traditionele jazzmuziek te maken. De band is ontstaan uit passie voor de traditionele jazzmuziek, de muziek, die zijn oorsprong vond in de Engelse Trad Jazz, en werd vertolkt door musici als Mr. Acker Bilk en zijn Paramount Jazz Band, Kenny Ball en Chris Barber. De CD discografie bestaat inmiddels uit tien stuks, voor negentig procent opgenomen door Timeless, waardoor de kwaliteit verzekerd is. Het grote aantal optredens van deze band is eveneens opvallend. In Nederland maar ook in alle Europese landen is de band zeer actief. Op zaterdag 26 februari komen ze het podium van onze jazzclub bemannen in Partycenter Amicitia op de Markt in Hoensbroek. Aanvang 20.30 uur.

Jorrit Dijkstra liet zich inspireren door een aantal muzikale invloeden, met name uit de alternatieve rock, experimentele compositie en free jazz. Ieder stuk is opgedragen aan een musicus die hij bewondert, waaronder experimenteel gitarist Fred Frith, muziekpionier Michel Waisvisz, componist en Metropole orkestleider Rogier van Otterloo, de jazzsaxofonist Ernie Henry, het brein achter Radiohead Jonny Greenwood, en twee musici uit Chicago: George Lewis en Henry Threadgill. In de orkestraties heeft hij doelbewust voor extremen gekozen, waarbij naast de twee gitaren een duidelijke rol is weggelegd voor de Lyricon, een zeldzame analoge elektronische blaassynthesizer uit de jaren 70. Dijkstra woont sinds enkele jaren in de VS. Voor deze groep bracht hij nieuwe muzikale vrienden samen met oude Nederlandse: een samenstelling om van te watertanden. De cd van deze groep werd in de muziekpers alom bejubeld: strak, ambitieus, complex, speels en vol van karakter. Met: Jorrit Dijkstra [saxofoon, lyricon, synheseizer, kraakdoos], Jasper Blom [saxofoons], Jeb Bishop [trombone], Tanya Kalmanovich [altviool], Paul Pallesen [gitaar, banjo], Raphael Vanoli[ gtaar], Jason Roebke [bas, kraakdoos], en Frank Rosaly [drums, kraakdoos].

Het Portugees-Nederlandse Luzazul brengt een lentefrisse mix van Portugese fado, relaxte Braziliaanse bossanova, warmbloedige flamenco en groovy Afrikaanse beats. Muziek die het dus goed doet in de hangmat, maar ook op de dansvloer. De groep heeft een ijzersterke livereputatie en het debuutalbum werd uitstekend ontvangen: ?Sprankelend, melodieus, gevarieerd, professioneel, enthousiast.? (NRC Handelsblad)

Trombonist Ray Anderson en rietblazer Marty Ehrlich kennen elkaar al dertig jaar. Rond 1979 maakten zij deel uit van de big band van Anthony Braxton en sindsdien gingen ze met succes hun eigen weg. Nu spelen ze samen in een nieuw kwartet. Anderson en Ehrlich hebben allebei de gave om met hun avontuurlijke, melodieuze spel de kloof tussen mainstream en avantgarde te overbruggen. Over Ehrlich: ?one of the most formidable multi-instrumentalists since Eric Dolphy? (Village Voice). Over Anderson: ?There is an exuberance and verve about his playing which is impossible to resist? (Penguin Guide to Jazz). Met bassist Brad Jones [achtergronden in jazz, R&B, Gospel en Folk/Rock] en drummer Matt Wilson, die ondermeer tourde met John Medeski, hebben ze een ritmesectie van formaat! Met: Ray Anderson-trombone, Marty Ehrlich-altsax, klarinet, fluit, Brad Jones-bas, Matt Wilson-drums

Trombonist Ray Anderson en rietblazer Marty Ehrlich kennen elkaar al dertig jaar. Rond 1979 maakten zij deel uit van de big band van Anthony Braxton en sindsdien gingen ze met succes hun eigen weg. Nu spelen ze samen in een nieuw kwartet. Anderson en Ehrlich hebben allebei de gave om met hun avontuurlijke, melodieuze spel de kloof tussen mainstream en avantgarde te overbruggen. Over Ehrlich: ?one of the most formidable multi-instrumentalists since Eric Dolphy? (Village Voice). Over Anderson: ?There is an exuberance and verve about his playing which is impossible to resist? (Penguin Guide to Jazz). Met bassist Brad Jones [achtergronden in jazz, R&B, Gospel en Folk/Rock] en drummer Matt Wilson, die ondermeer tourde met John Medeski, hebben ze een ritmesectie van formaat! Met: Ray Anderson-trombone, Marty Ehrlich-altsax, klarinet, fluit, Brad Jones-bas, Matt Wilson-drums

THE MARYLAND JAZZBAND OF COLOGNE Met een internationla bezetting als Doggy Hund (D), Dolf Robertus (NL) en Joris Decock (B) vormt deze band de hoofdact tijdens de 30e Jazznight. Zij zijn dé vertolkers van de New Orleans Jazz. 4BEAT6 Deze band speelt de muziek uit deze periode in de authentieke arrangementen. Stukken als Flying Home, Airmail Special en Stardust worden ten gehore gebracht. Deze groep bestaat louter uit toonaangevende topmusici op het gebied van de swing van dit moment in Nederland. ACES OF SYNCOPATION De Aces met een geliefd instrument in de bezetting ? de sousafoon ? spelen naast een repertoire bekendgemaakt door grootheden als o.a. Louis Armstrong, Duke Ellington en Benny Carter ook eigen composities. Als gastsolist is deze keer MACHTELD CAMBRIDGE van de partij. Met haar krachtige warme stemgeluid weet zij het publiek ogenblikkelijk te boeien. THE OAK CITY JAZZ BAND De Oakcity Jazzband brengt uitbundige, vrolijke Dixielandmuziek, afwisselend met trage Blues- en populaire Swingnummers. Hun liedjes worden gekruid met stijlvolle solo's, herkenbaar gezongen teksten, en stukjes straattheater met de toehoorders. Een verrassend optreden is verder gegarandeerd door de finaliste van ?Holland?s got Talent? van RTL: jazzzangeres PATRICIA MULDER!

Equilibrium, dat zoveel betekent als balans of evenwicht, is een treffende beschrijving voor de muziek van dit trio. In plaats van elkaar voor de voeten te lopen slaagt de groep er namelijk in om een ideale harmonie te vormen van individuele miniatuurtjes. Mikkel Ploug is een Deense gitarist die eerder met Mark Turner en Pete Robbins speelde. In Kopenhagen werkte hij al een tijd samen met stadsgenote Sissel Vera Pettersen, een Noorse zangeres/saxofoniste, vooraleer de Belgische rietblazer Joachim Badenhorst zich bij het duo voegde. De ijle, typisch Noord-Europese sound, die op het eerste gehoor overheerst is minder belangrijk dan de warme ondertoon die dit drietal in hun knappe en doorleefde composities weten te stoppen. Met Mikkel Ploug [gitaar], Sissel Vera Pettersen [stem] en Joachim Badenhorst [rieten]

De New Orleans Revival Stompers is een New Orleans jazzband, opgericht in 1995, die de traditionele jazz uitdraagt uit de Revivalperiode van de jazzmuziek in New Orleans gedurende de jaren veertig, vijftig en zestig. Het repertoire bestaat uit een verzameling van traditionals, popsongs, hymns, spirituals, marches, blues alsmede boogie-woogie en Carribische songs. Steeds staat de emotie, ritme en melodie in de muziek voorop, welke zo kenmerkend is voor de New Orleans jazz. De zesmans formatie bestaat uit een ritmesectie van drums, stringbas, banjo of gitaar en piano en een frontlinie van trombone en klarinet of alt-of tenorsaxofoon. Kenmerkend is de afwezigheid van een trompet.

Het ECM-platenlabel profileert zich al jaren als artistieke kweekbodem voor zowel jong talent als voor oudgedienden. Bassist Michael Formanek behoort ongetwijfeld tot de laatste categorie, maar voor het eerst in hij nu een bandleider en past de term 'ontluikend talent' bij hem. Hij heeft drie formidabele muzikanten om zich heen verzameld. Pianovirtuoos en behekst musicus Craig Taborn neemt plaats achter het klavier en plaatst een monumentale geluidsmuur waar de rest van de band gretig tegen op bokst. Tim Berne is als altsaxofonist prominent aanwezig, zowel in de bezwerende thema?s als in zijn hyperintuïtieve improvisaties die haaks staan op Taborns akkoorden. Gerald Cleaver, die ook furore maakt in onder meer het VIjay Iyer Trio, vervolledigt het kwartet, met brede drumpartijen, waar af en toe een laagje funk doorheen gemalen wordt. De eerste cd van deze groep ontving 5 sterren in DownBeat magazine. Jazzliefhebbers van alle slag kunnen genieten van dit kwartet, tenminste voor wie zijn jazz niet noodzakelijk voorspelbaar en voorgekauwd wil hebben. Met Michael Formanek [bas], Craig Taborn [piano], Tim Berne [altsaxofoon] en Gerald Cleaver [drums]

Een echte bluesman treedt op zolang hij leeft. En een echte bluesman, dát is Harry Muskee. Een jaar geleden verscheen zijn nieuwe cd ?Cats Lost?, geproduceerd door Daniël Lohues, die het beste in zijn streekgenoot naar boven haalde. Het resultaat: een gouden album waarop het diepgewortelde bluesgevoel van de eerste tot de laatste seconde doorklinkt en dat doet denken aan legendarische voorgangers als ?Desolation? (1966) en ?Groeten uit Grollo? (1967).

?Poëtische pareltjes. Testa zingt simpelweg zoals hij in het café ? of op een Italiaans terrasje ? tegen je aan zou kletsen?, schreef de Volkskrant over singer-songwriter Gianmaria Testa. Als stationschef in een klein Italiaans stadje zag hij jarenlang reizigers komen en gaan. Van hun verhalen maakte hij in zijn vrije tijd liedjes. Pas vijftien jaar geleden durfde hij ze op te nemen. Sindsdien is Testa een bescheiden ster en treedt hij overal ter wereld op. Tegenwoordig zijn ook vrouwen en de voortschrijdende tijd dankbare inspiratiebronnen. Vanavond schotelen Testa en zijn begeleiders u een palet aan fraaie songs voor, gezongen met een stem die liefde voor grappa en sigaretten doet vermoeden. Twee seizoenen geleden was het optreden van Testa een van de hoogtepunten van het seizoen. Een concert om naar uit te kijken.

De Kaapverdische zangeres heeft het allemaal: ijzersterk repertoire, een soepele en wendbare stem die moeiteloos door alle registers glijdt en een volkomen ontspannen podiumpresentatie. Bovendien swingt ze als de hel?, schreef de Volkskrant over een optreden van Carmen Souza. Wat is daar nog aan toe te voegen? Met een onmiskenbaar vrouwelijke, donkere, diepe en aardse stem slaagt ze er telkens opnieuw in om grote indruk op haar publiek achter te laten.

Nhet internationale Hybrid 10tet brengt jazzpianist en componist Michiel Braam topmusici samen uit drie verschillende muzikale werelden: het klassieke Matangi strijkkwartet, de rock-ritmesectie Pieter Douma en Dirk-Peter Kölsch en de improviserende koperblazers Carl-Ludwig Hübsch, Nils Wogram en Taylor Ho Bynum. De samenwerking van verschillende muzikale persoonlijkheden en de nieuwsgierigheid naar elkaars muzikale wereld staan centraal. In zijn composities zet Michiel Braam elke musicus in op een manier die aansluit bij zijn muzikale achtergrond. Maar Braam daagt hen ook uit om zich op nieuwe terreinen te begeven en hierdoor ontstaat een unieke stilistische mix. Improvisatie en onverwachte wendingen spelen daarbij een belangrijke rol en zorgen bij elke klank voor een verwachtingsvolle spanning. Met Taylor Ho Bynum ? cornet, Nils Wogram ? trombone, Carl-Ludwig Hübsch ? tuba, Maria-Paula Majoor ? viool, Daniel Torrico Menacho ? viool, Karsten Kleijer ? altviool, Arno van der Vuurst - cello, Pieter Douma ? basgitaar, Dirk Peter Kölsch - drums, MIchiel Braam - piano

In de afgelopen jaren heeft Monsieur Dubois een stevige live-reputatie opgebouwd met een aanstekelijke mix van junglebeats, funk, spacejazz en afrogrooves. De uitdaging om zonder zang, met uitsluitend instrumentale middelen, een publiek voor zich te veroveren, heeft geleid tot een unieke crossover. Hun sound klinkt zowel catchy als ?sophisticated? en weet mede door het hechte samenspel te overtuigen. Enkele jaren geleden tourde Monsieur Dubois met de Amerikaanse trombonist en zanger Joseph Bowie, met wie zij het album ?Soul Integration? opnamen. Bowie, frontman van de legendarische, New Yorkse punkfunk groep Defunkt, kreeg op deze plaat niet zomaar een gastrol, maar werd volledig geïntegreerd in de bandsound. Het afgelopen jaar verschenen naast het nieuwe album ook nummers op de compilatie-cd?s ?GainsNord? (met Serge Gainsbourg-covers) en ?Dutch Nu-Jazz Movement?.

Staff Benda Bilili is een band zoals u nog nooit eerder gezien of gehoord hebt. Het is een groep gehandicapte straatmuzikanten uit Kinsjasa, Congo die muziek maken van een wonderlijke schoonheid. Rumba en afrocubaanse ritmes worden gemengd met funk en soulgrooves en een beetje reggae. Boven alles uit hoor je de jonge Roger Landu, hij speelt op een zelfgemaakt instrument gemaakt van een oud blikje, een houten boog en een strak gespannen draad. Staff Benda Bilili is te zien op Lowlands 2010, maar voorjaar 2011 ook dicht bij huis voor een vlammend staconcert in onze eigen LIMBURGzaal.

Pop meets swing Geniet van de swing van deze band op zaterdag 30 april in Amicitia Hoensbroek.

Arifa is in 2010 in Amsterdam opgericht en is een ontmoeting van vier musici, die met een voet diep in de traditie staan van Turkije, het Midden-Oosten en de Balkan en met de andere voet voortbewegen in de hedendaagse en geïmproviseerde muziek en daarmee een geheel nieuwe en eigen sound voortbrengen. De musici werkten eerder samen met onder anderen Goran Bregovic, Theodossii Spassov en Theo Loevendie. Hun recente cd Beyond Babylon werd door het tijdschrift Mixed verkozen tot beste wereldmuziek-cd van Nederland in 2010. De Volkskrant bekroonde zowel het eerste concert van Arifa in het Bimhuis vorig jaar als de cd met vijf sterren: 'In ragfijne schoonheid doet dit debuut niet onder voor het beste werk van Anouar Brahem. Met Mehmet Polat [zanger en ud] Sjahin During [percussie], Osama Abdulrasol [kanun] en Alex Simu [rietinstrumenten]

Het is bijna geen verrassing meer, maar het laatste concert van het seizoen 2010-2011 wordt weer iets speciaals. Door een wijziging in het programma hebben wij weer een band gevonden die al langer op ons verlanglijstje stond: The New Orleans Roof Jazzmen. O.l.v. Pierre Claessens, met als speciale gast Norbert Detaeye piano en zang. De Belgische band had haar laatste optreden in onze Jazzclub in 2004 tijdens de JAZZNIGHT, en heeft inmiddels een internationale reputatie opgebouwd. Leider Pierre Claessens op klarinet vormt samen met de blazers Bruno Van Acolyen op trompet en Vincent van Elferen op trombone de ?frontlinie? van deze uitstekende band. Ook de ritmegroep bestaat uit bekende namen. Philippe De Smet, de kleine ?grote? man op de trommels op drums, Paul Brandes op bas en Luc Van Hoeteghem op banjo en gitaar. Het is een uitzonderlijke formatie die de traditionele jazz op een perfecte manier weet te presenteren. Het is een feest om naar hen te luisteren. Het extra?s voor deze avond is zeker ook Norbert Detaeye, een geweldenaar op piano maar zeker ook zijn zang is zeer bijzonder. Het seizoen wordt hiermee weer op een voortreffelijke manier afgesloten op zaterdag 28 mei 2011 in Partycenter Amicitia op de Markt in Hoensbroek.

De Joseph Lam Jazzband is weer springlevend! Na een rustperiode van zo'n tien jaar zijn de oorspronkelijke muzikanten van de band weer bij elkaar. Eertijds, onder leiding van de legendarische ?Rolls-Royce onder de trompettisten?, Dick Spieker, was de band gedurende dertig jaar een zeer geziene gast op jazzfestivals en in jazzclubs met zijn repertoire van swingnummers, dixieland- en vaudeville stukken en zijn boogie woogie- en ragtimekrakers. Voor onze jazzclub is het orkest eigenlijk een oude bekende want op 21 maart 1986 stond het op het podium tijdens de Jazznight in het Casino Brunssum. Samen met onze nieuwe trompettist Peter Ivan is er weer geducht gerepeteerd op dat repertoire, nieuwe stukken (o.a. Latin-American en funnummers met blokfluiten en kazoo) zijn toegevoegd en nu bevolkt het orkest al weer ruim twee jaar ? en met groot succes ? de vaderlandse podia. Verder is de bezetting dezelfde als die van vroeger en dus treft u onder de blazers nog steeds geen trombonist aan. De functie van dit instrument wordt ?even meegenomen? in het spel van tubaïst Dick Sleeman, evenals de rest van de leden van de band, behorende tot de top van de Nederlandse jazzmusici. De Joseph Lam Jazzband heeft twee voortreffelijke zangers, die harten doen smelten en ogen doen stralen. Dreaming the hours away with Joseph Lam!!

The Ploctones vertegenwoordigen alles waar het in de jazz om gaat. Hier hoor je het gevoel van vrijheid, zoals dat alleen in je wildste fantasieën bestaat. Hun muziek swingt, suist, vliegt, vibreert, bonkt en kraakt dat het een lieve lust is. Plaats The Ploctones in een hokje en ze morsen met opzet fors over de lijntjes. Jazzrock, blues, funk, latin, kaseko, punk, pop: The Ploctones jagen het allemaal met aanstekelijk veel plezier door de microfoons. Gitarist Anton Goudsmit ontving een jaar geleden de VPRO/Boy Edgar Prijs, de belangrijkste jazzprijs in Nederland.

In Spit Dummies: a Jazz Fest worden drie bijzondere bands gecombineerd met het werk van produktontwerper Ricky van Broekhoven. Zo worden de verhalen gekoppeld van het proces tussen de spuug dummie en het eindproduct van twee werelden. Stadhouders & Ecker Bram Stadhouders is een uiterst eigenzinnige muzikant. Deze amper 24-jarige Nederlander componeert verrassend sferische soundscapes op gitaar, waar subtiele jazz- en klassieke invloeden in doorsijpelen die de grenzen van allerlei muzieksoorten soepel overschrijdt. Met zijn gitaarspel heeft hij al verschillende grote prijzen in de wacht gesleept. Koenraad Ecker is een Belgische gitarist/cellist/componist/geluidsontwerper. Zowel solo als in gezamenlijke projecten ontwikkelt hij een hoogst persoonlijke muzikale wereld, gebaseerd op een scala van invloeden gaande van elektronische muziek tot jazz, post-rock, hedendaags klassiek, minimal music en audiovisuele performances. Samen slaan Bram en Koenraad de handen ineen om een mix tussen ambient-freejazz en op dubstep geïnspireerde beats te onderzoeken. Huntsville De Noren Ivar Grydeland, Tonny Kluften en Ingar Zach spelen al sinds eind jaren negentig samen in diverse combinaties zoals het kwartet HISS en het wisselend gezelschap No Spaghetti Edition. De focus lag toen bijna uitsluitend op vrije improvisatie, maar dat veranderde drastisch toen ze in 2005 Huntsville oprichtten. In dit trio is improvisatie slechts een van de vele ingrediënten. Compositie is even belangrijk, net zoals cross-referenties aan de meest uiteenlopende muzikale (en extra-muzikale) tradities. Huntsville confronteert brainmusic met folk, traditionele jazz met drones en noise. Akoestische instrumenten nemen het op tegen elektronica. De contrasten zijn scherp, de botsingen indrukwekkend. Harriet Tubman Double Trio De muziek van Harriet Tubman klinkt van de ene kant bekend, van de andere fris en nieuw. Wie er naar luistert wordt niet afgeleid door labels voor stijl of genre. Tegelijkertijd is het helemaal niet moeilijk om te horen wat er xzoal van invloed is geweest op hun sound: de elektrische ontlading van Miles Davis in de jaren 70; de spiritualiteit van de muziek uit de Mississippi Delta; de bezwerende schreew van John Coltranes muzikale toppen; de ritmes van de Amerikaanse Urban in de tachtiger jaren; en weer terug naar de muziek op uitgestrekte Afrikaanse savanne. Harriet Tubman is niet voor niets genoemd naar een zwarte activiste: freedom is hun boodschap en ze voeren het publiek maar al te graag mee in hun avontuurlijke reizen. Mooie staat van dienst hebben de heren! Ze speelden met Herbie Hancock, Henry Threadgill, Tony Williams, Don Pullen, Tina Turner, James Blood Ulmer, Sonny Sharrock, Leroy Jenkins, Cassandra Wilson, Ronald Shannon Jackson, Oliver Lake, Muhal Richard Abrams, Aretha Franklinen en Lawrence Butch Morris.

Cube X is een band, opgericht en ontwikkeld door gitarist/componist Thomas Martens in het kader van VERS 09/10, een project van Muzieklab Brabant. Hij gaat op zoek naar een combinatie van experimentele jazz, metal en elektronica. Hiervoor recruteerde hij drummer Stef Broks (Textures), effectsaxofonist Edward Capel (ex-BLAST/VLEK) en geluidsmagiër Younes Riad die sounds met joysticks uit een laptop tovert. Cube X is een energieke band die bizarre, bij vlagen onvoorspelbare muziek creëert met de dynamiek van jazz en de losgeslagen gekheid van rock en metal. Doordat de muzikanten elkaar constant uitdagen ontstaan er vaak onnavolgbare spannende momenten.

The Oriëntal Jazzband is een muzikaal topproduct uit Enkhuizen. De band, met een gemiddelde leeftijd van vijfentwintig jaar, is uitgegroeid tot een band met een volwassen uitstraling die - dit jaar alweer 12 jaar! - deel uitmaakt van de nationale- en internationale jazz scène. De band heeft een eigen geluid ontwikkeld daarbij geïnspireerd door oude stijl jazz toppers als Phil Mason, Max Collie, Bunk Johnson, Capt. John Handy and Ken Colyer. Langzaam maar zeker is de band haar repertoire aan het uitbreiden met andere muziekstijlen waarbij zij zich laat inspireren door grote jazznamen als Duke Ellington, Louis Armstrong and Ella Fitzgerald. Maar ook buiten de jazz wordt inspiratie opgedaan, onder meer met muziek van Elvis Presley, Johnny Cash en Madeleine Peyroux. Ondanks de jonge leeftijd van de bandleden heeft de Oriental al op vele festivals en in menige jazzclub opgetreden. En die ervaring is te horen ook. Op een heerlijk doorzichtig en uitgebalanceerd, stuwend ritme wordt volwassen gesoleerd. The Oriental Jazzband weet de jeugd ervan te overtuigen dat jazz hele hippe muziek kan zijn, zonder het traditionele karakter van deze muzieksoort uit het oog te verliezen.

Cornettist Taylor Ho Bynum, gitariste Mary Halvorson, violiste Jessica Pavone en drummer Tomas Fujiwara zijn New Yorkse muzikanten die de laatste jaren volop van zich laten horen. In veel combinaties werkten ze eerder samen. Van intieme duetten tot grote ensembles rond Anthony Braxton. Hun muziek roept associaties op met uiteenlopende stijlen als folk, modern klassiek en rock maar wat ze neerzetten heeft een voor zich sprekende samenhang. Vier buitengewoon sterke solisten, die elkaar bovendien steeds uiterst gedetailleerd en respectvol van een muzikaal raamwerk weten te voorzien. Dat maakt hun muziek avontuurlijk en toegankelijk.

Gitarist Marc Ribot is vooral bekend van zijn werk met Tom Waits en Elvis Costello. Iets minder mensen kennen hem als sidekick van John Zorn. De unieke, persoonlijke sound die hij gecreëerd heeft blijkt al jaren lang een verrijking voor diverse muziekstijlen zoals jazz, rock en punk. Kenmerkend zijn de gierende en grommende solo's, afgewisseld met rustige, melodieuze partijen. Bassist Henry Grimes stuwt het trio voort met zijn dwingend spel, stevig en hard, maar ook met zachte accenten. Zijn excellente, buitenaardse grooves leggen een sterk ritmisch fundament. Chad Taylor drumt lekker stevig, ritmisch en subtiel. Het complete en hechte groepsgeluid, de spannende opbouw en het enthousiasme van de muzikanten zorgen voor een optreden dat ongetwijfeld lang in het geheugen zal blijven hangen. In samenwerking met bkkc geeft Marc Ribot een masterclass op maandagmiddag in De Effenaar. Info en aanmelden zie: bkkc

The Necks is een Australisch trio dat live een onuitwisbare indruk maakt doordat ze composities neerzetten waarbij men, hoewel er nauwelijks wat lijkt te gebeuren, op het puntje van de stoel gaat zitten. Spannende muziek waarin de luisteraar ondanks de minimalistische aanpak al snel structuren zal ontdekken. De muziek is volledig geïmproviseerd maar klinkt als intelligente composities. Het resultaat is magnifiek en wonderlijk mooi. Eigenaardig is het feit dat volbloed jazzhaters grote liefhebbers kunnen zijn van The Necks. Daarmee samenhangend wellicht: de heren hebben in brede kringen een cultstatus.

New Cool Collective staat al achttien jaar bekend om zijn unieke mix van jazz, dance, latin, salsa, afrobeat en boogaloo. Deze funky, energieke en dansbare achtkoppige formatie weet zaal na zaal naar het kookpunt te brengen totdat het zweet van het plafond druppelt en er geen voet meer vast op de grond blijft staan. Of, zoals Het Parool ze ooit omschreef: 'Een superstrakke, heel plezierige smerige bende.' New Cool Collective won een Edison, de Heineken Crossover Music Award en de Gouden Notenkraker en speelde overal: van de hipste jazzclubs tot de grote rock- en popfestivals. Hun tournees gaan vaak gepaard met bijzondere ontmoetingen.

Rod Mason and his Hot Five. Een weekend in oktober 2010 was voldoende om overtuigd te raken van het bijzondere van deze band. Zowel het optreden bij Doctor Jazz in Wageningen als een dag later bij OSJE in Eindhoven, overtuigde ons om de band naar Limburg te halen. Een band van dergelijke kwaliteit verdient een podium in onze club. De band bestaat uit vijf internationaal gelouterde muzikanten onder leiding van de eenenzeventig jarige Rod Mason die al op jonge leeftijd in de muzikale familie tot bloei kwam. Eerst in de band van zijn vader waar hij trombone en cornet speelde. Maar al snel kwamen de professionele bands aan bod zoals de Monty Sunshine Band In 1965 richtte Rod Mason zijn eigen band op. En in 1980 ging hij deel uitmaken van de DSCB een Nederlandse band met naam en faam. In 1985 werd ROD MASON?S HOT FIVE een feit. Een formatie die de traditionele Jazzscene versteld deed staan. In de meer dan vijftig jaar nam hij veel lp?s en cd?s op, van meer dan uitzonderlijke kwaliteit. De bezetting voor het optreden in onze club is: master van de band Rod Mason, kornet, trompet en vocals; Andy Leggitt, sax, klarinet en vocals; John Mortimer, trombone en mondharmonica; Sean Moyses, banjo, gitaar en vocals; Clive Fenton, sousafoon,trompet en vocals; Ansgar Bergman, piano. Deze uitzonderlijke band met internationale jazzers zijn onze gast. Op zaterdag 26 novenber is vanaf 20.30 uur de band te gast in Partycentrum Amicitia te Hoensbroek. Entreeprijs ? 14,00. Donateurs: ? 9,00.

Sinds dit voorjaar woont de Ierse Niamh De Barra in Eindhoven. Ze is klassiek opgeleid als pianiste maar werkt de laatste jaren vooral met cello, stem en elektronica. Op het podium gebruikt ze een sampler waarmee ze lagen en texturen in de muziek aanbrengt, gebruik makend van de eenvoudigste elementen. Axesjazzpower nodigde haar uit een Go'Head concert voor te bereiden. In overleg besloot ze de van oorsprong Ierse jazzmusicus Sean Bergin uit te nodigen met haar samen te werken. Bergin woonde lange tijd in Zuid-Afrika en werkt al jaren in Nederland waar hij onderdeel is van de Amsterdamse jazzscene. De combinatie belooft een mix te gaan opleveren van Ierse volksmuziek, klassieke muziek, experimentele pop én impro. En dat alles transparant en met een menselijk gezicht.

Bassist Rinus Raaijmakers en trompettist Richard Beeren hadden de afgelopen maanden twee groepen met enthousiaste muzikanten onder hun hoede. Rinus heeft ze wegwijs gemaakt in de basis van de blues: hoe herken je een blues, welk schema hoort erbij en op welke manieren kun je daarop improviseren. En Richard liet ze kennismaken met een uitspraak van Ray Charles: "First: timing. Second: sound. Third: the notes," Vanuit deze filosofie wist hij de deelnemers naar een hoger plan te tillen.

HOT PEPPER JAZZBAND UIT BONN. In de feestmaand maand december krijgen we een band uit Duitsland die de traditionele jazz jazzfenomenen Jelly Roll Morton, Louis Amstrong, Bix Beiderbecke en Duke Ellington op zeer goede wijze representeert. De HOT PEPPER JAZZBAND speelt al vanaf 1989 in een praktisch ongewijzigde bezetting. De band heeft een bezetting die geëigend is voor de Chicago Jazz, met een sterke ritmegroep bestaande uit tuba, banjo en piano. De pianist Leo Roettig is verantwoordelijk voor de arrangementen. Een speciale sound en mooie arrangementen geven de band het geluid uit de beginjaren van de jazz. Zowel nationaal als internationaal is het een formatie die succesvol en uitermate geschikt is voor jazzclubs met traditionele inslag. De bezetting bij het optreden in onze club is: Rainer Goetzendorf, leider, Kornet, trompet en vocals; Wolfgang Liebman, trombone; Peter Torres, sopraan, alt en tenor sax; Volker Weiss. banjo; Leo Roettig, piano en arrangementen; Gerard Otto, tuba. Wij begroeten U graag op de laatste jazzavond van het jaar op zaterdag 17 december in onze club Partycenter Amicitia op de Markt in Hoensbroek. Aanvang 20.30 uur. Entree ? 14,00, donateurs ? 9,00.

De composities van saxofonisten Rudresh Mahanthappa en Steve Lehman vertonen verwantschap met de suiteachtige stukken van Charles Mingus: veel ritmische variaties, ijzersterke melodieën, poëtische passages, krachtige uitbarstingen, het spel van vraag en antwoord. Hun New Yorkse band Dual Identity doet niet zelden naar adem snakken. De avontuurlijke interactie is opgebouwd rond miniatuurtjes vol kleurschakeringen, met een heel eigen sfeer, taal en geluid. Subliem is de samenklank van de bandleiders. Bovendien heeft elk groepslid een uniek stemgeluid. Betoverend! Een sterbezetting waarin verder: Liberty Ellman [gitaar], Rich Brown [bas] en Damion Reid [drums]. Entree:13/8 euro, t/m 16 jaar gratis mits onder begeleiding en voldoende plaats

De composities van saxofonisten Rudresh Mahanthappa en Steve Lehman vertonen verwantschap met de suiteachtige stukken van Charles Mingus: veel ritmische variaties, ijzersterke melodieën, poëtische passages, krachtige uitbarstingen, het spel van vraag en antwoord. Hun New Yorkse band Dual Identity doet niet zelden naar adem snakken. De avontuurlijke interactie is opgebouwd rond miniatuurtjes vol kleurschakeringen, met een heel eigen sfeer, taal en geluid. Subliem is de samenklank van de bandleiders. Bovendien heeft elk groepslid een uniek stemgeluid. Betoverend! Een sterbezetting waarin verder: Liberty Ellman [gitaar], Rich Brown [bas] en Damion Reid [drums].

Door een samenvoeging van New Orléans en Louisiana ontstond de naam van deze band: de ORLEANA JAZZBAND, een band die de traditionele jazz in een zuivere vorm presenteert. Deze Nederlandse band is na enkele jaren afwezigheid weer terug op de Nederlandse Jazzpodia. En met genoegen. De muzikale inspiratie van deze jazzband gaat terug naar de jaren ?20 toen de jazzmuziek nog puur gespeeld werd. Met de komst van zangeres Violetta Roosberg is er een extra dimensie toegevoegd aan de band. De roots van deze zangeres liggen in het Caribische gebied, hetgeen duidelijk is te horen aan haar stem en zangstijl. De formatie bestaat uit een goede ritmegroep met op banjo Arie van Mensoort, op bas Jan v.d. Berg, en Mathijs Duijzer leider, motor en drummer van de band. De blazersgroep bestaat uit 3 muzikanten: Walter van Andel op trompet, die een duidelijke lead blaast in het collectief zonder overheersend te worden. Will van Gestel op klarinet kent geen remmingen als hij speelt, zowel collectief als solistisch komt hij perfect uit de verf en trombonist Anton Verlee, de minst avontuurlijke blazer van de drie, maar met een mooie toon blijft hij betrouwbaar dicht bij de melodie. Met deze formatie willen wij de jazzliefhebbers op zondag 22 januari een mooi MIDDAGPROGRAMMA presenteren in PARTYCENTER AMICITIA. Aanvang 14.30 uur. Entree é 14,00. Donateurs ? 9.00.

Zodiak Trio, een nieuwe Duitse groep rond trompettist John-Dennis Renken, maakt muziek die genres overschrijdt en verschillende stijlen verenigt. Het resultaat is absoluut niet gemaniëreerd en spreekt voor zichzelf. Naast Renken op trompet en elektronica staat Andreas Wahl in voor solide gitaarbegeleidingen en dito elektronische effecten en zet Bernd Oezsevim potige ritmes neer op zijn drumstel. Hier en daar doet het trio denken aan bandjes als AlasNoAxis en TYFT, dan lijkt het weer ska-punk en zelfs sobere melancholische klanken worden geproduceerd. Maar waar het trio ook aan refereert, mooi uitgewerkte melodiën zijn altijd aanwezig, zelfs in sound-scapes.

De moeder van tenorsaxofonost was ooit een veelgevraagd Hammond organiste. Tussen de schuifdeuren had Eskelin zijn eerste optredens met haar. Kennis van soul, gospel en The Great American Songbook zijn hem dan ook bijna met de paplepel ingegoten. Zonder zijn roots te verloochenen ontwikkelde hij zich vervolgens als een van New Yorks belangrijkste vernieuwers. Nu komt hij met een klassieke bezetting: een trio met Hammond B3 orgel, slagwerk en hemzelf op tenorsaxofoon. Gary Versace en Gerald Cleaver kunnen op alle fronten uitpakken, het zijn meesters in zowel ziedende swing als spannende abstracties. Ideale partners voor Eskelin, die hier kan spelen à la de grote tenorsaxofoonhelden uit Chicago. Op zijn eigen herkenbare wijze, dat wel!

De moeder van tenorsaxofonost was ooit een veelgevraagd Hammond organiste. Tussen de schuifdeuren had Eskelin zijn eerste optredens met haar. Kennis van soul, gospel en The Great American Songbook zijn hem dan ook bijna met de paplepel ingegoten. Zonder zijn roots te verloochenen ontwikkelde hij zich vervolgens als een van New Yorks belangrijkste vernieuwers. Nu komt hij met een klassieke bezetting: een trio met Hammond B3 orgel, slagwerk en hemzelf op tenorsaxofoon. Gary Versace en Gerald Cleaver kunnen op alle fronten uitpakken, het zijn meesters in zowel ziedende swing als spannende abstracties. Ideale partners voor Eskelin, die hier kan spelen à la de grote tenorsaxofoonhelden uit Chicago. Op zijn eigen herkenbare wijze, dat wel!

Vier van de meest eigenzinnige improvisatoren van dit moment in een zeer ongewone kamer-muziekbezetting van altviool, elektrische gitaar, piano en rieten. We hebben het over Anton Goudsmit [de expressieve gitarist van de Ploctones en New Cool Collective], muzikale omnivoor Oene van Geel [kleurrijke altviolist van het Zapp String Quartet], Mete Erker [de überenergieke saxofonist van het Artvark Saxophone Quartet] en lyrisch pianist Jeroen van Vliet [van Eric Vloeimans? Gatecrash]. De heren ontmoeten elkaar voor de pauze in zes verschillende duetten. En na de pauze spelen ze als een kwartet samen. Mingus meets Schoenberg meets Bach meets Radiohead, gespeeld door een bassende sax, een drummende viool en een zingende piano, op een bedje van Afrikaans gitaar getokkel.

Bezoek van onze zuiderburen. Deze uit het Vlaamse afkomstige jazzband brengt al vele jaren de traditionele jazz ten gehore. De band is in de jaren zestig van de vorige eeuw ontstaan toen enkele fanatieke jazzers propaganda maakten voor de oude jazz die in de Cresent City aan de Mississippi zo geliefd was. New Orléans was dan ook voor deze band het startpunt van de Revival?jazz. De ?COTTON? was een van de eerste orkesten dat erin slaagde muzikanten uit New Orléans naar Europa te halen. Succes was dan ook verzekerd met namen als George Lewis, Freddy Kohlman, Albert Nicholas en John Handy. Kenners van de New Orléans Jazz weten de band op waarde te schatten. Met enkele zeer goede blazers t.w. Romain Vandriessche, leider op trombone, Bruno Van Acoleyen op trompet en Eddy Sabbe op klarinet, sax en vocals, weet men zeker dat het een Jazz-feest wordt. De ritmegroep bestaat uit de eminente Alian Lesire op piano die niet alleen in de begeleiding sterk speelt, maar ook zijn solo?s getuigt van jazzkunde. Herman Sobrie op bas en Jean-Pierre Roelandts op drums maken de bezetting kompleet. Zaterdag 25 februari zal dus zeker weer een echte Jazzavond worden met The Cotton City Jazzband uit België in het Partycenter Amicitia op de Markt in Hoensbroek. Aanvang 20.30 uur. Entree ? 14,00, donateurs ? 9,00

De jonge Zwitserse trombonist Samuel Blaser reist regelmatig op en neer tussen de metropolen Berlijn en New York. Vorig jaar maakte hij een zeer goed ontvangen cd waarop naast veelgevraagd bassist Thomas Morgan en aanstormend talent op piano Russ Lossing ook de onlangs overleden drummer Paul Motion speelden. Als je zo'n bezetting weet te realiseren dan moet je van goede huize komen! Het kwartet, nu met drummer Gerry Hemingway, combineert elementen uit de renaissance- en barokmuziek met jazz improvisaties. Dat klinkt nergens vergezocht, integendeel. Het resultaat is fris en vanzelfsprekend.