Het Stadslab doet dienst als atelier- en expositieruimte voor nieuw of beginnend creatief talent, kunstenaars en creatieve ondernemers en geldt ook als creatieve broedplaats en springplank naar cultureel ondernemerschap. Vanaf 1 januari 2008 zal de nieuw opgerichte stichting Kunst & Zo het pand beheren als 'centrum voor creatieve projecten en kunstculturele activiteiten'. Naast exposities zal de stichting het komend jaar als klein cultuurpodium een breder kunstcultureel programma aanbieden met exposities, alternatieve concerten, jazzsessies, lezingen, workshops, themabijeenkomsten en literaire avonden. Het Stadslab is niet alleen een ontmoetingsplek voor creatieve makers en cultuurliefhebbers maar zal als nieuwe beweging streven naar samenwerking tussen creatieve ondernemers, het bedrijfsleven, onderwijs en overheid.

Ken Vandermark, spraakmakend rietblazer uit Chicago, vormde eerder al een trio met de pianist en bassist van de Zweeds-Noorse New Wave Jazzband Atomic. Aanleiding in 2010 voor een Europese tournee waarin zowel Vandermarks 5 als het voltallige Atomic samen op het podium staan. Bijzonder! Zowel de Amerikaanse als de Scandinavische band bestaan uit niets dan muzikale goochelaars. Trendzetters die op vrijzinnige wijze en met grote zeggingskracht elementen uit de jazzgeschiedenis weten om te bouwen tot muziek van nu. Met: Fredrik Ljungkvist [saxofoon], Magnus Broo [trompet], Havard Wiik [piano], Ingebrigt Haker Flaten [bas], Paal Nilssen-Love [drums], Ken Vandermark ? baritonsax, klarinet], Dave Rempis [saxofoons], Fred Lonberg-Holm [cello & elektronica], Kent Kessler [bas], Tim Daisy [drums] Flux-S Flux/S is een internationaal kunstenfestival dat plaatsvindt op het voormalige Phillips-terrein Strijp-S in Eindhoven, dat de komende jaren zal transformeren tot het nieuwe culturele hart van Eindhoven. In Flux/S ? Drafts Establishing Future presenteren de uitgenodigde kunstenaars alternatieve benaderingen: feitelijke en fantastische structuren en modellen, en onverwachte tegenstellingen, correlaties en invloeden. Axesjazzpower werkt ook dit jaar weer samen met het Flux-S festival!.

Met de serie Go'GHead koppelt axesjazzpower jonge veelbelovende muzikanten uit het rockcircuit aan door de wol geverfde improvisatoren. Younes Riad, Eindhovenaar van deels Marokkaanse komaf studeert tegenwoordig n Den Haag, maar begon zijn loopbaan bij muzikantenvereniging Paraplu. Hij stelde voor deze Go'Head een groep samen met eigenzinnige musici: Ad Peijnenburg, die met musici van New York tot Tokyo samenwerkt, Hanneke van de Boomen, zijn voormalige docente met wie hij een duo vormt, Beukorkest initiator Rik van Iersel en BluntAxe'er Edward Capel. Younes leverde het basismateriaal aan voor deze groep en daagde zijn bandleden uit hiermee aan de slag te gaan. Met: Ad Peijnenburg [rietinstrumenten], Edward Capel [saxen en altklarinet], Hanneke van den Boomen [fluit], Rik van Iersel [drums] en Younes Riad [elektronica]

De Duitser Achim Kaufmann woont al meerdere jaren in Amsterdam waar hij goed is ingebed in de vrijzinnige jazzscene. Hij werkte veel samen met o.a. Michael Moore en Han Bennink. In 2008 bracht hij een cd uit waarop hij samenspeelde met de IJslandse bassist Valdi Kolli en de ijzersterke Amerikaanse slagwerker Jim Black. In deze tournee treden ze voornamelijk op de op de grote Duitse podia en doen in Nederland naast het BIMhuis alleen Eindhoven aan. ?The music this trio plays is the opposite of harmless. It is music that is excitingly intense, expressive, and shimmering with kaleidoscopic complexity. It is piano trio music that is both highly complex and intensely sensual in which the composition plays a central roll, a music that ? goes its own way?. Met: Achim Kaufmann [piano], Valdi Kolli [bas] en Jim Black [drums].

Gumbo is zo'n typisch New Orleans gerecht: Veel verschillende ingrediënten, allemaal vers, op smaak gebracht met allerlei heerlijke kruiden, maar vooral 'Hot and Spicey'! En dat is nu precies de muziek van Joep Peeters en zijn quartet. Ingrediënten uit de honderdjarige jazz-keuken, flink door elkaar geroerd en in een krachtige swingbouillon gereserveerd door chefkok Joep en zijn swingbrigade. Smakelijk eten, enjoy your meal, bon appétit, let the good times roll!

Maandag 4 oktober 2010, 21.00 uur jazzpower @ cafe Wilhelmina Christy Doran's Bunter Hund

Recensie door Joachim Kühn: As it is the case with the music of all excellent musicians, it does not suffice to listen to an album once in order to grasp all musical details such as movement, interactive communication or sequences of tones. Neither is one able to appreciate extraordinary and universally reflected compositional concepts all at once. What is unusual about this band? The impression arises that the ensemble is so intimately linked, literally seeming to breathe synchronically. All solo parts are filled with unexpected phrases, notes, articulatory expression and dynamics. And after all, that's what a true improvisation is all about. These three musicians are playing jazz music at a most sophisticated level, and they are all gifted with a great deal of musicality and instrumental sensitivity. In addition, they seem to have a vision regarding sound, compositional and improvisational structure. This is indeed music of our times. As a matter of fact, this album encourages the implied listener to undertake a journey into his innermost self because these young musicians happen to have depth. It is thus highly advisable to listen to it several times, as one may thus be able to discover many an artistic context. This music equally appeals to the heart and the mind. And this simply is a super album. ? Met: Philipp Gropper (tenorsaxofoon, sopraansaxofon], Christian Lillinger [drums] Ronny Graupe [7-snarige gitaar]

Grenzen oprekken en onbekende gebieden betreden: de kick die dat geeft is wat Nynke Laverman drijft tot haar muziek. Zo stond Nynke Laverman aan de wieg van de Friese fado, gaf ze een geheel eigen draai aan de Mexicaanse volksmuziek en trok ze vervolgens naar de uitgestrekte vlaktes van Mongolië. Daar leefde zij bij een nomadenfamilie, een avontuur dat een vruchtbare inspiratiebron bleek voor haar derde album ?Nomade?. ?Een adembenemend mooi album met zeer veel fraaie verrassingen. Zeer gevarieerd en zeer, zeer mooi.? (MOORS magazine)

Abstract, virtuoos, minimal, gestructureerd hedendaags, ritmisch complex! Craig Taborn, improvisator op piano en synthesizer, is een van de meest veelzijdige Amerikaanse jazzmusici van zijn generatie. Hij speelde in de afgelopen tien jaar op meer dan vijftig platen. Moderne jazz met James Carter, Dave Douglas, David Binney, Chris Potter; techno-crossover met Detroit-DJ Carl Craig en avontuurlijke vrijere improvisatiemuziek met Tim Berne. Al deze richtingen, maar ook traditionele muziek uit Afrika, Indonesië en de Cariben, komen terug tijdens optredens met zijn trio. Samen met drummer Gerald Cleaver en bassist Thomas Morgan weet hij de luisteraar mee te slepen op een fascinerende, complex ritmische magical mystery tour. Met: Craig Taborn [piano], Gerald Cleaver [drums] en Thomas Morgan [bas].

Sun Ra?s Arkestra, Misha Mengelberg en het ICP zijn belangrijke inspiratiebronnen. ?Speels maar niet kinderachtig, vrij maar niet gratuit?

Met deze band gaat de Oude Stijl Jazzclub Zuid Limburg haar dertigjarig bestaan vieren. Een formatie waarbij de muzikanten zeker al dertig jaar met New Orleans Jazz in Revival stijl bekend zijn. Brian Carrick leerde klarinet spelen in de 60-er jaren Zijn grote voorbeeld was George Lewis waarmee hij niet alleen correspondeerde maar hij bezocht hem regelmatig in New Orleans en kreeg daar vele muzikale adviezen. Na zijn dood kreeg Brian de klarinet van George Lewis waarop hij nu nog speelt. Stu Morrison is de banjospeler voor deze avond. Hij speelde in wereldberoemde bands van o.a. Chris Barber en Ken Kolyer. Deze zeventigjarige Londenaar is niet alleen geweldig in de begeleiding maar vooral in zijn solo?s . Peter Wright op trompet is al enkele jaren actief in de band van Brian met mooi en goed trompetspel vooral in de Revival stijl. De band wordt gecompleteerd door muzikanten die in de traditionele jazz in Nederland geen onbekenden zijn, zoals Ben Busscher trombone, Ad van Beerendonk bas en Cees Hoogkamer drums.

Zilveren Harp winnaar Typhoon heeft samen met Nederlands bekendste jazzformatie New Cool Collective de handen ineen geslagen, met als tastbaar resultaat een gezamenlijke EP getiteld 'Chocolade'. Beide acts staan bekend om hun geweldige live-optredens, dus met Typhoon én New Cool Collective met frontman Benjamin Herman op een podium is het dubbel feest! Het gezamelijke optreden in Paradiso werd door de verschillende media een ?legendarische avond? genoemd en het optreden op Noorderslag 2010 werd door 3voor12 beloond met een 9,5.

Het Gentse Brick quartet valt niet onder één enkele noemer te plaatsen. Een eigenzinnig kwartet dat muzikaal vele horizonten afspeurt en een poëtische muzikale taal creëert vanuit zijn veelzijdigheid en intuïtieve werkwijze. Brick quartet brengt een set van eigen composities en improvisaties, vol van contrasten maar steeds rijkelijk resonerend. Hun groepsgeluid houdt het midden tussen een kamermuziekensemble en een jazzcombo en beide vormen worden dynamisch geëxploreerd. Elke compositie krijgt een eigen verhaallijn en balanceert op het spanningsveld tussen jazz en klassiek, impro en songwriting. Het resultaat is energieke muziek met een filmisch karakter, nu eens rumoerig, dan weer melancholisch, met steeds veel ruimte voor individuele en collectieve improvisatie. Met: Ben Sluijs [altsax, fluit], Mathias Van de Wiele [gitaar, compositie], Lode Vercampt [cello, compositie] en Dimitri Simoen [drums].

Wende werd groot met Franse chansons, maar verraste vorig jaar met ?No 9?, een Engelstalig album vol pop, rock en blues, waarvoor ze zelf alle nummers schreef. In haar nieuwe theaterprogramma bundelt ze alle nieuwe ervaringen, maar doet ze vooral waar ze goed in is: het zingen van aangrijpende, felle en vurige liedjes, in de rug gedekt door een grootse band.

Het geluid wordt gekenmerkt door een bijzondere combinatie van orkestrale muziek, lounge jazz en soul; de weelderige orkestraties van multi-instrumentalist Dickon Hinchliffe en de rokerige bariton van zanger Stuart A. Staples zijn typerend voor de band. De band heeft een breed scala aan instrumenten: Electrische gitaar, Rhodes piano, klokkenspel, vibrafoon, viool, trompet, trombone, klarinet, fagot, Hammond orgel en nog veel meer zijn prominent gebruikt in de muziek van Tindersticks.

?Wow that cat can play!? reageerde Wayne Horvitz toen hij Vloeimans hoorde spelen op het Berlijns Jazz Festival. Een ambitie om samen te spelen was geboren. Vloeimans is Nederlands meest gevierde trompettist. Horvitz is een grootheid in de internationale jazz scene: onder meer bekend als toetsenist van Naked City, de band waar ook John Zorn, Bill Frisell en Joey Baron deel van uitmaakten. Als componist schreeft Horwitz werk voor onder meer Kronos Quartet en The Seattle Chamber Players.

Izaline Calister leverde in 2009 met ?Speransa? een zomers en met een Edison bekroond album af, waarop traditionele Curaçaose muziek samenvalt met jazz en Afro-Caribische invloeden. Voor haar theaterconcert laat zij enkele van haar Papiamentstalige liedjes vertalen in het Engels en Nederlands, ook brengt zij nummers van onder meer Gershwin, Belafonte en Makeba én natuurlijk van het bekroonde ?Speransa?.

Het Rotterdam Jazz Orchestra is altijd op zoek naar hedendaagse, opvallende muzikale uitdagingen. De nadruk ligt op het spelen van speciaal voor en door RJO geschreven muziek en dat valt in ?Op het lijf geschreven? allemaal samen. Na de pauze grijpt het RJO terug op de klassieker ?Speak No Evil? van Wayne Shorter. Het bekroonde album inspireerde orkestleider Johan Plomp tot nieuwe arrangementen. Gastsolist Yuri Honing deelt zijn voorliefde voor inspirerende ontmoetingen met pop, klassieke, Arabische en elektronische muziek met het RJO. Voor de saxofonist, die de muziek van Shorter als geen ander kent, is dit concert het ideale podium om zijn fenomenale talent te laten horen.

Uniek. We gebruiken het woord niet snel, maar áls we het doen dan graag voor stemkunstenares en zangeres Greetje Bijma. In 2008 vierde zangeres Greetje Bijma haar 25-jarig artiestenjubileum in het Amsterdamse BIMhuis. Een van de hoogtepunten was haar optreden met een ensemble rond pianist Michiel Braam. ?De top van de Nederlandse geïmproviseerde muziek stijgt met Bijma als katalysator ver boven zichzelf uit?, schreef Trouw. ?Autumn Sounds? móest er dus wel komen. Voorzien van gloednieuw repertoire en zonder setlist maken Bijma en Braam er een bijzondere muzikale belevenis van.

Tijdens het ?Advisory Board of the Starbucks International Jazzfestival ? waren er mooie woorden voor deze band. One of the hottest Young New Orleans bands in Europe. Deze band zette haar eerste stappen in Essen bij een groepje scholieren dat graag jazz wilde spelen. In 1996 ontstond de huidige Line-up van de band. Het repertoire werd gezocht in de jazz van de jaren 20 en 30. Vandaar HOT JAZZ. De muzikanten speelden met veel succes op festivals in Engeland, Spanje, Frankrijk en België. In Nederland waren ze te gast op de festivals in Domburg en Enkhuizen. Ter gelegenheid van hun vijftienjarig bestaan in 2008 maakte de band een trip naar New Orleans waar ze te horen waren op het 25th French Quarter Jazz Festival. De muziek die ze spelen is van King Oliver, ?Jelly Rol? Morton, George Lewis en Duck Ellington. Zelfs Sydney Bechet, en wie kent hem niet Leroy Jones met Carnival?s In Town, komt in het programma voor. Een band die wil bewijzen dat ook jazzers op jonge leeftijd de New Orleans Jazz weten te waarderen.

Popliefhebbers kennen Iain Matthews van de Britse folkrockgroep Fairport Convention en de hit ?Woodstock? met zijn band Southern Comfort. En Matthews is ?still going strong?. Zo verscheen in 2008 het op jazz geïnspireerde album ?Joy Mining? en nam hij met pianist Egbert Derix de prachtige live-cd/dvd ?Afterwords? op. Tijdens dit theaterconcert brengen Iain Matthews & Searing Quartet zowel oud als nieuw werk.

Met deze Engelse formatie gaan we het jaar 2010 afsluiten. Deze band bestaat uit muzikanten met een jarenlange jazzervaring. Alleen de drummer Stuart Smith, achttien jaar, is een jonkie in dit gezelschap, die vanaf het begin van zijn drumactiviteiten de tournees van de band meemaakt. De leider Martin Bennett op piano, vertolkt vanaf 1966 in Europa de New Orleans jazz op een waardige manier, en is groot geworden in deze jazzscene. Howard Murray: is een zeer getalenteerde rietblazer uit de Manchester scene met stevige solo?s op tenorsax. John Finch op trombone uit de omgeving van Londen is al veertig jaar actief bij verschillende jazzbands en spreekt met zijn instrument met zoete solo?s een verstaanbare muzikale taal. Bassist Roscoe Birchmore is een drijvende kracht in deze ritmesectie, een professionele goochelaar op zijn instrument. Chez Chesterman een zeer spontane en spannende trompettist uit de periode Monty Sunshine en Dick Charlesworth. Deze band is een leuke opwarmer voor de komende feestdagen.

Met haar warme timbre en persoonlijkheid en zijn energieke, dynamische pianospel zullen Peter en Nancy, samen met hun bassist Henry Cleophas, het publiek trakteren op een paar fijne uren in het theater. Al meer dan tien jaar zijn Peter en Nancy samen te zien en te horen. Ze zijn als geen ander op elkaar ingespeeld en staan met een aanstekelijk enthousiasme op het podium. Swingende jazzstandards, schitterende luisterliedjes van o.a. Toon Hermans en Jacques Brell en een aantal mooie jazzy popsongs staan op het programma.

Ieder jaar organiseert de Vereniging van Jazz? en improvisatiemuziek podia (VIP) een tournee waarbinnen jong talent met een interessant repertoire aan het Nederlandse publiek voorstelt. Om de twee jaar is de winnaar van de Dutch Jazz Competiton automatisch opgenomen in de tournee. De programmeurs van de podia wijzen daarnaast ook een kandidaat aan. Dat resulteert in 2011 in een dubbelprogramma met; Het Castel/van Damme Quartet (winnaar van de Dutch Jazz Competion) en een groep onder leiding van bassist Clemens van der Feen De jury, met de New Yorkse tenorsaxofonist Eric Alexander, bassist Hein Van de Geyn en saxofonist Jasper Blom in de gelederen, vond de vier finalisten gewaagd aan elkaar, maar verkoos na lang beraad het Castel/Van Damme Kwartet op grond van het 'voortreffelijke samenspel, de goede solisten en het brede jazzspectrum wat ze met hun originele composities weten aan te boren'. De eerste prijs bestaat uit: een cd-opname, een tournee langs Nederlandse podia, een optreden tijdens North Sea Jazz 2011 en deelname aan de voorronde van de European Jazz Competition. Jasper van Damme, saxofonist van het kwartet, won tijdens de halve finale ook al de NORMA Prijs Beste Solist 2010. Juryrapport: Jasper weet op voortdurend hoog niveau met grote intensiteit een eigen verhaal te vertellen.

Basily speelt op hoog niveau Gipsy Jazz en combineert deze muziekstijl met Zuid Europese- en flamenco-invloeden. Deze combinatie maakt dat Basily een heel eigen en bovenal warm geluid kent. Hun genialiteit brengt hen door heel Europa op de grote podia en festivals. Zo stonden ze maar liefst vijf maal op het North Sea Jazz Festival. Onlangs nog verraste Basily de pers door op de verjaardag van Ron Wood (The Rolling Stones) te spelen. Jawel, ook The Rolling Stones kunnen tot hun fanbase worden gerekend!

Baraná is de naam van een bijzondere band die steeds van samenstelling wisselt. De groep draait om de Turks-Nederlandse multi-instrumentalist Behsat Üvez en de Nederlandse saxofonist en klarinettist Steven Kamperman. Hun muzikale samenwerking leverde al een flink aantal prachtige concertreeksen en cd's op, maar ze worden nog steeds beter en avontuurlijker. Ühvez zingt gedrevener dan ooit en ook Kamperman lijkt alle remmen los te gooien terwijl het groepsgeluid altijd centraal blijft staan. De wereldfusie die hier door de samensmelting van Turkse en Nederlandse muzikale wortels ontstaat is zonder meer uniek te noemen, mede door de open vormen en het hoge improgehalte. Met: Behsat Üvez [zang en meer], Steven Kamperman [klarinetten], Bart Lelivelt [acc], Meinrad Kneer [bas] en Sebastian Demydzcuk [dr].

Wederom vier prachtmuzikanten uit NYC. In Anti-House staan twee vrouwelijke instrumentalisten op het voorplecht. Ze hebben allebei hun positie in de New Yorkse experimentele jazzscene, traditioneel toch een herenbolwerk, meer dan verdiend. De muziek die Laubrock voor deze band schreef is een wonderbaarlijke mix van stijlvormen: van swing tot free tot fusion. De ingrediënten zijn bovendien niet zuiver op de graat. Het geheel is desalniettemin erg smakelijk en in balans. Halvorson wordt door collega's als een van de beste hedendaagse gitaristes beschouwd. Laubrock doet daar zeker niet voor onder. Ze worden bijgestaan door slagwerker Tom Rainey en bassist John Hébert, ook topmusici! All about Jazz schreef over hun cd: "Anti-House is Laubrock's most all-round satisfying album to date, a cascade of gritty beauty ...". Met: Ingrid Laubrock [saxen], Mary Halvorson [gitaar], John Hebert [contrabas] en Tom Rainey [drums]

In 1977 ontstond de band uit medewerkers van het Aerodynamisch Instituut van de RWTH Aken die een bijzondere belangstelling hadden in de New Orleans Jazz, de SUN LANE LIMITED JAZZ BAND. De zeven muzikanten zijn fanatieke aanhangers van deze oorspronkelijke jazzvorm. Zij hebben inmiddels een eigen sound ontwikkeld die het publiek bijzonder aanspreekt. Met minimale veranderingen in de bezetting speelt de band al jaren niet alleen in de Euregio maar zijn ze in de verschillende jazzclubs in Duitsland, België, Frankrijk, Zwitserland en natuurlijk Nederland graag geziene gasten. De optredens tijdens het Ascona Jazz Festival waren een must voor deze band. Door de goede contacten die de SUN LANE LTD JAZZ BAND heeft opgebouwd waren er uitzendingen van de band bij WDR, ARD en ZDF. Het is een genoegen om deze band weer in ons midden te hebben. Deze Akense formatie presenteert zich op zaterdag 29 januari 2011 in het Partycenter Amicitia aan de Markt te Hoensbroek, aanvang 20.30 uur.

De muzikale taal van Marco Benevento is van deze tijd. De Los Angeles Times roemde hem "?artist to watch". Omdat hij kakementen doet openvallen en wenkbrauwen laat fronsen. Omdat hij geen enkele genrebeperking hanteert, kitsch kunstig naar zijn hand zet en ?naar eigen zeggen- zich toespitst op het muzikaal 'vangen' van stemmingen. In zijn soloconcert combineert hij de concertvleugel met bewerkte speelgoedgeluiden en elektronische effecten. Tijdens het experimenteren daarmee merkte hij dat er regelmatig surrealistisch David Lynch-achtig sferen ontstonden. De luisteraar hoeft bij hem niet bang te zijn voor oeverloos gefreak; diep in zijn hart is hij een popmuzikant voor wie melodie van het grootste belang is. En dan nog het liefst een melodie die je binnen tien seconden bij de kladden grijpt.

Er lijkt geen eind te komen aan de zegetocht van Gare du Nord. De albums ?Sex ?n Jazz? en ?Love For Lunch? leverden eremetaal op en overal waar de groep speelt zijn de zalen vol en is de stemming goed. Wat wilt u ook: de sensuele muziek en de zwoele stem van Dorona Alberti zijn al pure verleiding. Tijdens dit concert hoort u naast de bekende hits ook nummers van het binnenkort te verschijnen album ?You Make Me Feel So Good?. Laat u dus verleiden tot een theaterconcert waarbij u wordt gekieteld van uw trommelvlies, via de onderbuik tot aan uw voeten.

De carrière van Kim Hoorweg heeft veel weg van een komeet. Haar debuut-cd ?Kim is Back? verscheen drie jaar geleden bij het befaamde jazzlabel Verve en vorig jaar zag opvolger ?My Recipe For A Happy Life? het daglicht. Daarop maakt ze een flinke swing van traditionele jazz naar hippe, moderne funky grooves en tekent ze bovendien zelf voor het gros van de composities. Bovendien ze is pas zeventien! Ondertussen speelde ze ook al op North Sea Jazz en bij Paul de Leeuw. Hoorweg beschikt over een puike eigen band met toonaangevende jazzcats. Zo jong als ze is, kent ze het recept voor een gelukkig leven.

De Duitse saxofonist Frank Gratkowski richtte 15 jaar geleden zijn trio op met de Amerikaan Gerry Hemingway op drums en bassist Dieter Manderscheid. Door een paar jaar later ook de Nederlandse trombonist Wolter Wierbos hierbij te betrekken gaf hij vorm aan zijn wens om traditionele rolverdelingen in jazzmuziek nog beter te omzeilen. Alle musici, ook hijzelf, zijn voor hem gelijkwaardig en moeten intuïtief hun functie kunnen aanpassen aan spontaan optredende muzikale invallen: opgaan in het collectief, dienstbaar begeleidend of het voortouw nemend. En dat in een mum van tijd en vlijmscherp doeltreffend. De staat van dienst van deze vier heren is enorm. Met: Frank Gratkowski [saxofoon], Dieter Manderscheid [bas], Gerry Hemingway [drums] en Wolter Wierbos [trombone]

'Verdes Anos? betekent in het Portugees ?jonge jaren? en in dit theaterconcert keren de broers dan ook terug naar hun prille jeugd, voordat ze met hun ouders naar het noorden emigreerden. Ze waren nog klein, maar ze zogen de Portugese muziek onbewust op en de eeuwenoude tradities liggen diep in hun harten verankerd. Naast bekende fado?s als ?Casa Portuguesa? en ?Barco Negro? speelt het duo ook nummers die minder bekend zijn bij het grote publiek, maar daarom niet minder mooi.

Lumisokea speelt geïmproviseerde elektronisch muziek. Op het podium, door twee musici van vlees en bloed, ontstaat het materiaal. Het is bij hen dus geen kwestie van lukraak combineren van voorbereide samples. Andrea Taeggi [Italië] en Koenraad Ecker [België] communiceren intens op het podium. Zij worden daarbij bijna een creatief brein, sterk improviserend, met veel aandacht voor detail en structuur. Hun muziek is een combinatie van minimalistische klankbouwsels en meeslepende ritmes. Met: Andrea Taeggi [momomachine] en Koenraad Ecker [laptop]

Wederom een nieuwe lichting Berlijnse jazzmusici op bezoek in café Wilhelmina! De 29-jarige saxofonist Slavin werkte regelmatig samen met Rudi Mahall en met Kenny Wheeler die achtereenvolgens zijn vader en opa zouden kunnen zijn. Hun invloeden zijn vruchtbaar gebleken. Slavin kent zijn chops, maar zet ze lekker recalcitrant naar zijn hand. Zijn stukken zijn creatief en goed; in de basis freefunk in Chicago-stijl, maar dan doorspekt met alles wat hem bevalt. Zijn kwintet is een verzameling van de beste jonge musici die momenteel in Berlijn rondlopen. Met Wanja Slavin (saxofoon, klarinet), Johannes Lauer (trombone), Ronny Graupe (gitaar), Robert Landfermann (bas) en Christian Lillinger (drums)

Op 4 januari 2009 bestond de Storyville Jassband 50 jaar. Die gebeurtenis is gevierd met een zeer succesvol Jubileumconcert waarbij Chris Barber optrad als gast. De pers schreef hierover ?Chris Barber en de Storyville Jassband blijkt een prima combinatie?. Het gebeurt niet vaak dat een jazzband de 50 jaar volmaakt. Het pleit voor het enthousiasme waarmee de bandleden hun muziek altijd hebben benaderd. Want niét de commerciële oogmerken waren al die jaren de drijvende kracht, maar de drang om goede traditionele jazzmuziek te maken. De band is ontstaan uit passie voor de traditionele jazzmuziek, de muziek, die zijn oorsprong vond in de Engelse Trad Jazz, en werd vertolkt door musici als Mr. Acker Bilk en zijn Paramount Jazz Band, Kenny Ball en Chris Barber. De CD discografie bestaat inmiddels uit tien stuks, voor negentig procent opgenomen door Timeless, waardoor de kwaliteit verzekerd is. Het grote aantal optredens van deze band is eveneens opvallend. In Nederland maar ook in alle Europese landen is de band zeer actief. Op zaterdag 26 februari komen ze het podium van onze jazzclub bemannen in Partycenter Amicitia op de Markt in Hoensbroek. Aanvang 20.30 uur.

Jorrit Dijkstra liet zich inspireren door een aantal muzikale invloeden, met name uit de alternatieve rock, experimentele compositie en free jazz. Ieder stuk is opgedragen aan een musicus die hij bewondert, waaronder experimenteel gitarist Fred Frith, muziekpionier Michel Waisvisz, componist en Metropole orkestleider Rogier van Otterloo, de jazzsaxofonist Ernie Henry, het brein achter Radiohead Jonny Greenwood, en twee musici uit Chicago: George Lewis en Henry Threadgill. In de orkestraties heeft hij doelbewust voor extremen gekozen, waarbij naast de twee gitaren een duidelijke rol is weggelegd voor de Lyricon, een zeldzame analoge elektronische blaassynthesizer uit de jaren 70. Dijkstra woont sinds enkele jaren in de VS. Voor deze groep bracht hij nieuwe muzikale vrienden samen met oude Nederlandse: een samenstelling om van te watertanden. De cd van deze groep werd in de muziekpers alom bejubeld: strak, ambitieus, complex, speels en vol van karakter. Met: Jorrit Dijkstra [saxofoon, lyricon, synheseizer, kraakdoos], Jasper Blom [saxofoons], Jeb Bishop [trombone], Tanya Kalmanovich [altviool], Paul Pallesen [gitaar, banjo], Raphael Vanoli[ gtaar], Jason Roebke [bas, kraakdoos], en Frank Rosaly [drums, kraakdoos].

Het Portugees-Nederlandse Luzazul brengt een lentefrisse mix van Portugese fado, relaxte Braziliaanse bossanova, warmbloedige flamenco en groovy Afrikaanse beats. Muziek die het dus goed doet in de hangmat, maar ook op de dansvloer. De groep heeft een ijzersterke livereputatie en het debuutalbum werd uitstekend ontvangen: ?Sprankelend, melodieus, gevarieerd, professioneel, enthousiast.? (NRC Handelsblad)

Trombonist Ray Anderson en rietblazer Marty Ehrlich kennen elkaar al dertig jaar. Rond 1979 maakten zij deel uit van de big band van Anthony Braxton en sindsdien gingen ze met succes hun eigen weg. Nu spelen ze samen in een nieuw kwartet. Anderson en Ehrlich hebben allebei de gave om met hun avontuurlijke, melodieuze spel de kloof tussen mainstream en avantgarde te overbruggen. Over Ehrlich: ?one of the most formidable multi-instrumentalists since Eric Dolphy? (Village Voice). Over Anderson: ?There is an exuberance and verve about his playing which is impossible to resist? (Penguin Guide to Jazz). Met bassist Brad Jones [achtergronden in jazz, R&B, Gospel en Folk/Rock] en drummer Matt Wilson, die ondermeer tourde met John Medeski, hebben ze een ritmesectie van formaat! Met: Ray Anderson-trombone, Marty Ehrlich-altsax, klarinet, fluit, Brad Jones-bas, Matt Wilson-drums

Trombonist Ray Anderson en rietblazer Marty Ehrlich kennen elkaar al dertig jaar. Rond 1979 maakten zij deel uit van de big band van Anthony Braxton en sindsdien gingen ze met succes hun eigen weg. Nu spelen ze samen in een nieuw kwartet. Anderson en Ehrlich hebben allebei de gave om met hun avontuurlijke, melodieuze spel de kloof tussen mainstream en avantgarde te overbruggen. Over Ehrlich: ?one of the most formidable multi-instrumentalists since Eric Dolphy? (Village Voice). Over Anderson: ?There is an exuberance and verve about his playing which is impossible to resist? (Penguin Guide to Jazz). Met bassist Brad Jones [achtergronden in jazz, R&B, Gospel en Folk/Rock] en drummer Matt Wilson, die ondermeer tourde met John Medeski, hebben ze een ritmesectie van formaat! Met: Ray Anderson-trombone, Marty Ehrlich-altsax, klarinet, fluit, Brad Jones-bas, Matt Wilson-drums

THE MARYLAND JAZZBAND OF COLOGNE Met een internationla bezetting als Doggy Hund (D), Dolf Robertus (NL) en Joris Decock (B) vormt deze band de hoofdact tijdens de 30e Jazznight. Zij zijn dé vertolkers van de New Orleans Jazz. 4BEAT6 Deze band speelt de muziek uit deze periode in de authentieke arrangementen. Stukken als Flying Home, Airmail Special en Stardust worden ten gehore gebracht. Deze groep bestaat louter uit toonaangevende topmusici op het gebied van de swing van dit moment in Nederland. ACES OF SYNCOPATION De Aces met een geliefd instrument in de bezetting ? de sousafoon ? spelen naast een repertoire bekendgemaakt door grootheden als o.a. Louis Armstrong, Duke Ellington en Benny Carter ook eigen composities. Als gastsolist is deze keer MACHTELD CAMBRIDGE van de partij. Met haar krachtige warme stemgeluid weet zij het publiek ogenblikkelijk te boeien. THE OAK CITY JAZZ BAND De Oakcity Jazzband brengt uitbundige, vrolijke Dixielandmuziek, afwisselend met trage Blues- en populaire Swingnummers. Hun liedjes worden gekruid met stijlvolle solo's, herkenbaar gezongen teksten, en stukjes straattheater met de toehoorders. Een verrassend optreden is verder gegarandeerd door de finaliste van ?Holland?s got Talent? van RTL: jazzzangeres PATRICIA MULDER!

Equilibrium, dat zoveel betekent als balans of evenwicht, is een treffende beschrijving voor de muziek van dit trio. In plaats van elkaar voor de voeten te lopen slaagt de groep er namelijk in om een ideale harmonie te vormen van individuele miniatuurtjes. Mikkel Ploug is een Deense gitarist die eerder met Mark Turner en Pete Robbins speelde. In Kopenhagen werkte hij al een tijd samen met stadsgenote Sissel Vera Pettersen, een Noorse zangeres/saxofoniste, vooraleer de Belgische rietblazer Joachim Badenhorst zich bij het duo voegde. De ijle, typisch Noord-Europese sound, die op het eerste gehoor overheerst is minder belangrijk dan de warme ondertoon die dit drietal in hun knappe en doorleefde composities weten te stoppen. Met Mikkel Ploug [gitaar], Sissel Vera Pettersen [stem] en Joachim Badenhorst [rieten]

De New Orleans Revival Stompers is een New Orleans jazzband, opgericht in 1995, die de traditionele jazz uitdraagt uit de Revivalperiode van de jazzmuziek in New Orleans gedurende de jaren veertig, vijftig en zestig. Het repertoire bestaat uit een verzameling van traditionals, popsongs, hymns, spirituals, marches, blues alsmede boogie-woogie en Carribische songs. Steeds staat de emotie, ritme en melodie in de muziek voorop, welke zo kenmerkend is voor de New Orleans jazz. De zesmans formatie bestaat uit een ritmesectie van drums, stringbas, banjo of gitaar en piano en een frontlinie van trombone en klarinet of alt-of tenorsaxofoon. Kenmerkend is de afwezigheid van een trompet.

Het ECM-platenlabel profileert zich al jaren als artistieke kweekbodem voor zowel jong talent als voor oudgedienden. Bassist Michael Formanek behoort ongetwijfeld tot de laatste categorie, maar voor het eerst in hij nu een bandleider en past de term 'ontluikend talent' bij hem. Hij heeft drie formidabele muzikanten om zich heen verzameld. Pianovirtuoos en behekst musicus Craig Taborn neemt plaats achter het klavier en plaatst een monumentale geluidsmuur waar de rest van de band gretig tegen op bokst. Tim Berne is als altsaxofonist prominent aanwezig, zowel in de bezwerende thema?s als in zijn hyperintuïtieve improvisaties die haaks staan op Taborns akkoorden. Gerald Cleaver, die ook furore maakt in onder meer het VIjay Iyer Trio, vervolledigt het kwartet, met brede drumpartijen, waar af en toe een laagje funk doorheen gemalen wordt. De eerste cd van deze groep ontving 5 sterren in DownBeat magazine. Jazzliefhebbers van alle slag kunnen genieten van dit kwartet, tenminste voor wie zijn jazz niet noodzakelijk voorspelbaar en voorgekauwd wil hebben. Met Michael Formanek [bas], Craig Taborn [piano], Tim Berne [altsaxofoon] en Gerald Cleaver [drums]

Een echte bluesman treedt op zolang hij leeft. En een echte bluesman, dát is Harry Muskee. Een jaar geleden verscheen zijn nieuwe cd ?Cats Lost?, geproduceerd door Daniël Lohues, die het beste in zijn streekgenoot naar boven haalde. Het resultaat: een gouden album waarop het diepgewortelde bluesgevoel van de eerste tot de laatste seconde doorklinkt en dat doet denken aan legendarische voorgangers als ?Desolation? (1966) en ?Groeten uit Grollo? (1967).

?Poëtische pareltjes. Testa zingt simpelweg zoals hij in het café ? of op een Italiaans terrasje ? tegen je aan zou kletsen?, schreef de Volkskrant over singer-songwriter Gianmaria Testa. Als stationschef in een klein Italiaans stadje zag hij jarenlang reizigers komen en gaan. Van hun verhalen maakte hij in zijn vrije tijd liedjes. Pas vijftien jaar geleden durfde hij ze op te nemen. Sindsdien is Testa een bescheiden ster en treedt hij overal ter wereld op. Tegenwoordig zijn ook vrouwen en de voortschrijdende tijd dankbare inspiratiebronnen. Vanavond schotelen Testa en zijn begeleiders u een palet aan fraaie songs voor, gezongen met een stem die liefde voor grappa en sigaretten doet vermoeden. Twee seizoenen geleden was het optreden van Testa een van de hoogtepunten van het seizoen. Een concert om naar uit te kijken.

De Kaapverdische zangeres heeft het allemaal: ijzersterk repertoire, een soepele en wendbare stem die moeiteloos door alle registers glijdt en een volkomen ontspannen podiumpresentatie. Bovendien swingt ze als de hel?, schreef de Volkskrant over een optreden van Carmen Souza. Wat is daar nog aan toe te voegen? Met een onmiskenbaar vrouwelijke, donkere, diepe en aardse stem slaagt ze er telkens opnieuw in om grote indruk op haar publiek achter te laten.

Nhet internationale Hybrid 10tet brengt jazzpianist en componist Michiel Braam topmusici samen uit drie verschillende muzikale werelden: het klassieke Matangi strijkkwartet, de rock-ritmesectie Pieter Douma en Dirk-Peter Kölsch en de improviserende koperblazers Carl-Ludwig Hübsch, Nils Wogram en Taylor Ho Bynum. De samenwerking van verschillende muzikale persoonlijkheden en de nieuwsgierigheid naar elkaars muzikale wereld staan centraal. In zijn composities zet Michiel Braam elke musicus in op een manier die aansluit bij zijn muzikale achtergrond. Maar Braam daagt hen ook uit om zich op nieuwe terreinen te begeven en hierdoor ontstaat een unieke stilistische mix. Improvisatie en onverwachte wendingen spelen daarbij een belangrijke rol en zorgen bij elke klank voor een verwachtingsvolle spanning. Met Taylor Ho Bynum ? cornet, Nils Wogram ? trombone, Carl-Ludwig Hübsch ? tuba, Maria-Paula Majoor ? viool, Daniel Torrico Menacho ? viool, Karsten Kleijer ? altviool, Arno van der Vuurst - cello, Pieter Douma ? basgitaar, Dirk Peter Kölsch - drums, MIchiel Braam - piano

In de afgelopen jaren heeft Monsieur Dubois een stevige live-reputatie opgebouwd met een aanstekelijke mix van junglebeats, funk, spacejazz en afrogrooves. De uitdaging om zonder zang, met uitsluitend instrumentale middelen, een publiek voor zich te veroveren, heeft geleid tot een unieke crossover. Hun sound klinkt zowel catchy als ?sophisticated? en weet mede door het hechte samenspel te overtuigen. Enkele jaren geleden tourde Monsieur Dubois met de Amerikaanse trombonist en zanger Joseph Bowie, met wie zij het album ?Soul Integration? opnamen. Bowie, frontman van de legendarische, New Yorkse punkfunk groep Defunkt, kreeg op deze plaat niet zomaar een gastrol, maar werd volledig geïntegreerd in de bandsound. Het afgelopen jaar verschenen naast het nieuwe album ook nummers op de compilatie-cd?s ?GainsNord? (met Serge Gainsbourg-covers) en ?Dutch Nu-Jazz Movement?.

Staff Benda Bilili is een band zoals u nog nooit eerder gezien of gehoord hebt. Het is een groep gehandicapte straatmuzikanten uit Kinsjasa, Congo die muziek maken van een wonderlijke schoonheid. Rumba en afrocubaanse ritmes worden gemengd met funk en soulgrooves en een beetje reggae. Boven alles uit hoor je de jonge Roger Landu, hij speelt op een zelfgemaakt instrument gemaakt van een oud blikje, een houten boog en een strak gespannen draad. Staff Benda Bilili is te zien op Lowlands 2010, maar voorjaar 2011 ook dicht bij huis voor een vlammend staconcert in onze eigen LIMBURGzaal.