We schrijven zomer 2003. Op een zonnig terras begroet de kroegbaas een in de contreien bekende muzikant, Simon Roelofs, veel spelend bassist. Ze raken aan de praat over Heerlen en het culturele leven aldaar. In tegenstelling tot de voor de hand liggende conclusie dat alles kommer en kwel is, kijkt het duo eigenlijk heel positief aan tegen alle initiatieven die in Heerlen worden ontplooid. Zomerfeesten, Cultura Nova, regelmatige concerten, het Boochfestival en een actief meewerkende schouwburgorganisatie…. Heerlen is zo gek nog niet… “Alleen die woensdagavond”, klaagt de kroegbaas…die krijg ik maar niet aan de gang. Drie man aan de bar, geen cent te makken.
Al snel doemt van Simons zijde de vraag op of er geen mogelijkheid is een vaste livemuziekavond op woensdag te organiseren. De daad bij het woord voegende geeft Simon aan graag met zijn vriend Tejo Verstappen weer een band te willen beginnen. Wellicht is het iets deze exclusief voor de gelegenheid op te richten. Zo gezegd zo gedaan. De kernwoorden “toegankelijkheid”, “blues”, “apart maar herkenbaar” hoort Simon de kroegbaas zeggen en deze spreken Simon aan. Vanuit die gedachte stelt Simon een exclusief repertoire samen. Hij put uit het omvangrijke bluesrepertoire van Keb Mo (Kevin Moore, neef van Muddy Waters). Een combinatie wordt gemaakt met passende nummers van Tom Waits, Randy Newman en A.J. Croce (de blinde zoon van Jim). Allemaal sophisticated blues met aanstekelijke ritmes. Niet in de laatste plaats leuk voor de muzikanten om te spelen. Met dit repertoire weet Simon de ‘top of the bill’ van de Limburgse muziekscène bij elkaar te brengen. Jongens die elkaar nog nauwelijks kenden.
Eerste, voor de hand liggende, keuze; uit Heerlen Pieter Vermeulen (wie kan deze slide-guitar-blues beter spelen dan hij?). Uit Maastricht Simons muziekvriend Marco Willems (doorgewinterd drummer). Op piano Simons oude Stiff-vriend Axel Lindelauf die na zijn Volumiaperiode met dit project weer wordt aangezet om zijn hart echt te laten spreken via zijn toetsen. Last but not least…Tejo Verstappen… Wereldberoemd in Maastricht maar relatief onbekend in Heerlen. Steengoede zanger, entertainer pur sang. Deze muzikanten samen te brengen bleek een gouden greep. Vanaf het eerste moment vlochten de heren het zorgvuldig gekozen bluesrepertoire om Tejo heen en ontstond een hecht musicerend gezelschap. In twee jaar werd de band niet minder dan 45 keer geboekt. Niet een van de optredens bleek hetzelfde. Een steeds vrijere opvatting maakte iedere avond tot een aparte ervaring. Met Tejo kan alles verwacht worden. Blues in het Italiaans of in het Russisch bleek ineens te kunnen. Of toen een ober in het café een glas bier in de stekkerdoos gooide, imiteerde Tejo met zijn stem de geluidsvervorming zo goed dat de ober dacht dat hij de hele geluidsinstallatie had vernield…
Total entertainment! Virtuoos maar toegankelijk met een smaakvol gekozen repertoire, dat is het kenmerk van Tejo & the Blues Tigers. En dat werkte op die woensdagavond zo aanstekelijk dat het is verworden tot een vast honk voor de woensdagavond-concertbezoeker. Zeer tot tevredenheid van de kroegbaas werd het een goed bezochte avond met een perfecte sfeer. Na drie seizoenen en vele optredens heeft Tejo & the Blues Tigers zich teruggetrokken. Niet meer zo heel vaak spelend is het een wonderbaarlijke ervaring het stel weer samen te zien, hecht musicerend, geestdriftig genietend in pure (muziek)vriendschap. Tejo & the Blues Tigers bestiert nu in de breedte de Limburgse en Brabantse kroegpodia... want daar hoort de band thuis…in de kroeg…
Inloggen